“อายุเก้าขวบ มีรายชื่ออยู่ในกระดานจัดอันดับสุดยอดอัจฉริยะแห่งต้าเฉียน และหมั้นหมายกับทายาทสายตรงของตระกูลฉินที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วชางโจว”
“อายุสิบสี่ปี ผ่านการสอบชิวเหวย*[1] คว้าสามตำแหน่งเอกอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นจ้วงหยวน*[2]ที่อายุน้อยที่สุดในรอบสามร้อยปีของต้าเฉียน!”
“องค์จักรพรรดิองค์ทรงยกย่องด้วยพระโอษฐ์เองว่า ‘บุตรกิเลนแห่งตระกูลลู่ มิมีผู้ใดเทียบได้ในใต้หล้า!’ ระดับของตระกูลลู่ของเราก็ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นพิเศษหนึ่งระดับเพราะเหตุนี้!”
“น่าเสียดาย สวรรค์อิจฉาอัจฉริยะ เมื่อสามปีก่อน ลู่เยี่ยประสบเคราะห์กรรม หลังจากสลบไสลไปสามปี เขาก็ได้สิ้นลมในยามเช้าของวันนี้…”
เมื่อได้ยินคำไว้อาลัยของลู่เยี่ย เสียงร่ำไห้ที่ดังยิ่งกว่าเดิมก็ดังขึ้นรอบ ๆ ห้องโถงพิธีศพ พร้อมกับความโศกเศร้าอย่างถึงที่สุด
หากคุณชายรองยังมีชีวิตอยู่ ต่อให้ตระกูลประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่เพียงใด ก็ยังมีหวังที่จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งเป็นแน่!
แต่น่าเสียดาย…
ทว่าลู่เยี่ยกลับรู้สึกตกใจ ‘นี่ข้าตายแล้วหรือ?’
ในไม่ช้า ลู่เยี่ยก็รับรู้ได้ว่า บรรดาป้ายวิญญาณทั้งสิบเก้าป้ายในห้องโถงพิธีศพ มีหนึ่งป้ายเขียนชื่อของตนเองไว้อย่างชัดเจน
