ับสะท้อนแสงแดด ทันทีที่มันก้าวข้ามมิติมาสำเร็จ มันก็แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมโชว์เขี้ยวแหลมคม นัยน์ตาดุดันทรงอำนาจกวาดมองไปรอบทิศ
มันฉีกยิ้มกว้าง ก่อนฟาดกระบองในมือกระแทกผืนดินเสียงดังสนั่น
“ดินแดนเผ่ามนุษย์งั้นรึ?”
“กลิ่นอายคาวเลือดที่น่าคิดถึงซะจริง!” มันสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ แล้วพึมพำกับตัวเอง
เห็นดังนั้น ปรมาจารย์จันทราจากเผ่าเทพและเซียนก็รีบประสานมือเอ่ยประจบ “ผู้อาวุโสเผ่าวานร ศึกนี้คงต้องพึ่งพาบารมีของท่านแล้ว”
ยอดฝีมือเผ่าวานรปรายหางตามองพวกมัน ก่อนจะแคะหูอย่างไม่แยแส
“ไหนได้ยินว่ามีไอ้ลูกเจี๊ยบจากเผ่ามารอยู่ด้วยไม่ใช่รึไง? ตายห่าไปแล้วเรอะ? สวะจริงๆ!”
“ถ้าให้ข้าพูดนะ ไอ้สามเผ่าใหญ่ของพวกเจ้า ก็ไม่ได้มีน้ำยาไปกว่าเผ่าวานรของข้าหรอกเว้ย!”
เผชิญหน้ากับวาจาโอหังจองหอง ปรมาจารย์ทั้งสองได้แต่กัดฟันกรอดโกรธแค้นอยู่ลึกๆ แต่ไม่กล้าปริปากเถียง
แม้เผ่าวานรจะไร้ซึ่งตัวตนระดับสูงสุดคอยค้ำชู แต่หากวัดกันที่ขุมกำลังยอดฝีมือระดับ ‘โหว’ และ ‘ราชัน’ แล้ว พวกมันไม่ได้ด้อยไปกว่าเผ่าพันธุ์ใดในสามเผ่าใหญ่เลย! ไม่อย่างนั้นคงไม่มีสิทธิ์ผงาดขึ้นเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นแนวหน้าได้หรอก!
อันที่จริง เผ่าพันธุ์ชั้นแนวหน้าข
