องหมื่นเผ่าพันธุ์นั้นแข็งแกร่งดุดันมาก จุดอ่อนเดียวคือการขาดแคลนยอดฝีมือระดับเพดานสูงสุดเท่านั้น ยิ่งเผ่าวานรมีพลังรบดิบเถื่อนและเหี้ยมโหดสุดขีด ต่อให้เป็นตัวตนจากเผ่าเทพ มาร หรือเซียนมาเยือน ก็ยังต้องยอมไว้หน้าพวกมัน
ยอดฝีมือเผ่าวานรยกกระบองเหล็กดำทองพาดบ่า ทอดสายตามองเมืองเหิงเฉิงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล
“ก็แค่เมืองซอมซ่อกระจอกๆ บุกตั้งสองครั้งสองครายังยึดไม่ได้ เป็นไอ้พวกสวะไม่ได้เรื่องจริงๆ!”
มันแค่นเสียงเย็นชา ร่างมโหฬารดีดตัวเหินทะยานขึ้นสู่นภา ก่อนจะตวัดกระบองเหล็กดำทองในมือ ง้างสุดวงแขนแล้วฟาดเปรี้ยงลงมายังเมืองเหิงเฉิงเบื้องล่างอย่างเกรี้ยวกราด!
“แหลกไปซะ!!”
ยอดฝีมือเผ่าวานรแผดเสียงคำรามก้องฟ้า กระบองเหล็กดำทองในมือขยายขนาดใหญ่ขึ้นในพริบตา จนท้ายที่สุดมันก็มีขนาดมหึมาเทียบเท่าครึ่งหนึ่งของตัวเมือง!
พลังงานขอบเขตสุริยันอันบ้าคลั่งควบแน่นรวมกันที่ปลายกระบอง ส่องสว่างเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ทั้งดวงที่กำลังจะร่วงหล่นลงมาบดขยี้เมืองเหิงเฉิงให้แหลกเป็นผุยผง!
บนกำแพงเมือง สีหน้าของหวังหลงและพรรคพวกแปรเปลี่ยนเป็นขาวซีด ความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเกาะกุมหัวใจทันที ไม่ใช่แค่พวกเขา แต่ชาวเมืองเหิงเฉิง
