ังแกคนอ่อนแอกว่าไม่ใช่หรือไร” ไท่สือฉางเชอแค่นเสียงหยัน
เขาเหาะไปทางขอบฟ้า ให้อยู่ห่างจากทหารสวรรค์และแม่ทัพสวรรค์ แล้วรอคอยเยี่ยจ้านให้บุกมาหา
เยี่ยจ้านถอดเสื้อคลุมมังกรแล้วเหวี่ยงมันทิ้ง ด้านในเขาสวมชุดสีดำทะมัดทะแมง
เขาเหยียบย่างบนท้องฟ้าเดินไปหาไท่สือฉางเชอ ปราณสีดำสายแล้วสายเลาวนเวียนรอบกาย ก่อตัวเป็นฝูงมังกรสีดำ
พวกมันมีจำนวนถึงเก้าตัว มังกรเก้าตัววนล้อมรอบกาย พลางคำรามใส่ไท่สือฉางเชอพร้อมกัน
“ไม่ได้เด็ดขาดเชียวนะ หากเจ้าใชวิชานิพพานสู่กำเนิด ตำแหน่งของเจ้าก็จะถูกเปิดเผยอย่างง่ายดาย!”
เสียงของบรรพจารย์เผ่าเยี่ยดังก้องในสมองของเยี่ยจ้าน น้ำเสียงของเขาร้อนรนนัก
เยี่ยจ้านแววตาเย็นเยียบ ในหัวใจเต็มเปี่ยมด้วยจิตสังหาร เขาตอบกลับในใจว่า
“ท่านบรรพจารย์ เขาดูถูกข้าก็ช่างเถิด แต่เขายังดูถูกเผ่าเยี่ยด้วย หากวันนี้ข้าไม่สังหารเขา เผ่าเยี่ยของข้าก็กลายเป็นพวกชอบรังแกคนอ่อนแอกว่าจริงๆ น่ะสิ!”
“หึ เขากำลังใช้กลยุทธ์ยั่วโมโหแม่ทัพกับเจ้าต่างหาก”
“แต่เรื่องนี้ก็เป็นความจริงด้วยมิใช่หรือ ข้าจะทำลายความจริงนี้เสีย แล้วสร้างเผ่าเยี่ยขึ้นมาใหม่!”
เยี่ยจ้านแววตาแน่วแน่ พลังปราณของเขาปะทุสูงขึ้นทีละน้อย จนกฎแห่งฟ้าดินสั่นสะเทือน ครืนนนน!
เมฆอสนิบาตรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว อสนิบาตฟาดเปรี้ยง ฟ้าดินจมลงสู่ความมืดอย่างเร็วไว
ทหารสวรรค์กับแม่ทัพสวรรค์ตกตะลึง มองเยี่ยจ้านอย่างนิ่งอึ้ง
ในห้วงเวลานี้ เยี่ยจ้
