“พรุ่งนี้แปดโมงเช้า… เจอกันบนลานประลอง!”
ซูอวี่ประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าหนักแน่น
เฉินเจ๋อขมวดคิ้วมุ่น ที่เขาบากหน้ามาขวางเอาไว้ ก็เพื่อต้องการบีบให้สือหยวนเลิกล้มความตั้งใจที่จะลงมือกับซูอวี่ไม่ใช่หรือไง?
แต่ตอนนี้… ซูอวี่กลับเป็นฝ่ายโยนคำท้าออกไปโต้งๆ ซะอย่างนั้น! นี่มันอยู่เหนือความคาดหมายของเขาไปไกลลิบ!
เขาเพิ่งจะอ้าปากเตรียมจะปราม ทว่ากลับถูกน้ำเสียงเย้ยหยันที่แทบจะรอไม่ไหวของสือหยวนพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“นี่แกแส่หาที่ตายเองนะเว้ย! หวังว่าอัจฉริยะที่ก้าวข้ามโถงหอกศักดิ์สิทธิ์มาได้ คงไม่ได้มีดีแค่ปากหรอกนะ!”
สือหยวนแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความปีติที่ซูอวี่ขุดหลุมฝังศพตัวเอง!
ก็แหงล่ะ! ในเมื่อมีหัวหน้าผู้ฝึกสอนอย่างเฉินเจ๋อยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ ตราบใดที่เฉินเจ๋อไม่อนุญาต ต่อให้มันจะเป็นถึงอันดับเก้าแห่งทำเนียบอัจฉริยะ ก็ใช่ว่าจะกล้าลงมือกับซูอวี่ได้ตามอำเภอใจ
เว้นเสียแต่ว่ามันอยากจะโดนเตะโด่งออกจากค่ายอัจฉริยะแห่งนี้!
และการที่ซูอวี่ลั่นวาจาท้าทายออกมาแบบนั้น ก็เหมือนกับยื่นคอมาพาดเขียงให้สือหยวนสับถึงที่! มันจึงรีบอ้าปากรับคำท้า ปิดทางถอยทั้งหมดของซูอวี่ในทันที
“ซูอวี่…”
เฉินเจ๋อเอ่
