ของสือหยวนโดยตรง!
สีหน้าของสือหยวนแปรเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เขากัดฟันกรอด หมายจะรีดเร้นพลังปราณของตัวเองขึ้นมาต่อต้านแรงกดดันของเฉินเจ๋อ
ทว่า… ช่องว่างระหว่างขอบเขตหลอมโลหิตและขอบเขตหลอมภายในว่าห่างกันราวฟ้ากับเหวแล้ว ช่องว่างระหว่างขอบเขตหลอทภายในกับ ‘ขอบเขตกายาทองคำ’ ยิ่งห่างไกลกันจนไม่อาจนำมาเทียบเคียง!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า สือหยวน… เป็นเพียงแค่เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะก้าวเท้าเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้หมาดๆ!
เพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างของสือหยวนก็ถูกแรงกดดันมหาศาลทับถมจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ ใบหน้าแดงก่ำปานจะหยดเลือด!
มันฝืนเงยหน้าขึ้น ตวัดสายตาอาฆาตไปทางซูอวี่ที่ยืนอยู่บนระเบียง แล้วแผดเสียงคำรามลั่น
“ซูอวี่!! แกมันก็ดีแต่หดหัวอยู่หลังคนอื่น! แบบนี้แกยังนับว่าเป็นลูกผู้ชายอยู่อีกไหมวะ!!”
เฉินเจ๋อแค่นเสียงเย็นชา
“เรื่องของซูอวี่ แกไม่ต้องมายุ่ง! ในค่ายอัจฉริยะ การไม่เคารพผู้ฝึกสอนถือเป็นกฎเหล็กข้อห้ามมาแต่ไหนแต่ไร! วันนี้ฉันจะถือโอกาส… สั่งสอนและรื้อฟื้นกฎระเบียบให้พวกแกดูซะใหม่!”
พูดจบ เฉินเจ๋อก็ก้าวเท้าหนักหน่วง เตรียมจะพุ่งเข้าไปสั่งสอนสือหยวนให้หลาบจำ
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง น้ำเสียงร