ี๊ดดด! คราวนี้ซูอวี่ซวยตายชักแน่! ต่อให้มันจะโค่นสือเจียนลงได้ แต่ยังไงสือเจียนก็เป็นแค่ขอบเขตหลอมโลหิต ทว่าสือหยวนตอนนี้… ก้าวเท้าเข้าสู่ขอบเขตหลอมภายในไปแล้วนะโว้ย!”
“ใช่! ขอบเขตหลอมภายในกับหลอมโลหิตจุดสูงสุด แม้จะห่างกันแค่เส้นด้ายบางๆ แต่อนุภาพพลังมันห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว!”
“ถูกต้องที่สุด! พลังปราณกับปราณโลหิต มันคนละสปีชีส์กันเลย!”
“คราวนี้ ไอ้หนุ่มนั่นได้เตะเข้ากับแผ่นเหล็กหนาเตอะเข้าให้แล้ว!”
หลายคนเริ่มส่งสายตาสมเพชเวทนาซูอวี่ลึกๆ อยู่ในใจ
สือหยวนกระชับกระบองเขี้ยวหมาป่าในมือแน่น สาวเท้ามุ่งหน้าเดินตรงดิ่งไปกระซวกหอพักของซูอวี่ทันที!
พวกไทยมุงและพวกชอบสอดรู้สอดเห็นจำนวนมาก ต่างกรูกันเดินตามหลังสือหยวนไปติดๆ เพื่อรอชมมหรสพโรงใหญ่
สือหยวนย่ำเท้ามาหยุดอยู่ใต้ตึกหอพัก ทันใดนั้นมันก็แผดเสียงแหบพร่าคำรามลั่น!
“ซูอวี่!! ไสหัวออกมารับตีนข้าเดี๋ยวนี้ไอ้สวะ!!”
คลื่นเสียงดุดันกึกก้องสะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งตึก!
และในเวลาเดียวกันนั้น ตัดภาพมายังภายในห้องพักของซูอวี่…
ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างเชื่องช้า
หลังจากผ่านการทำสมาธิบีบอัดรากฐานพลังมาได้สักพัก ซูอวี่ก็สามารถควบแน่นพลังปรา
