รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหาสือหยวน พร้อมกับฟ้องร้องสารพัดอย่างออกรส
“พี่หยวน! ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักที! พี่ไม่รู้หรอกว่าไอ้เด็กใหม่ที่ชื่อซูอวี่มันกำเริบเสิบสานขนาดไหน! มันไม่แค่แย่งภารกิจของพี่เจียนไปหน้าด้านๆ แต่ตอนที่พี่เจียนขึ้นประลองกับมัน… ยังโดนมันกระทืบซะเละ จนถึงตอนนี้ก็ยังนอนไม่ได้สติอยู่ที่ห้องพยาบาลเลยครับพี่!”
“ใช่ครับพี่หยวน! พี่ต้องทวงแค้นให้พี่เจียนนะครับ!”
พวกมันสาดโคลนใส่ซูอวี่ไฟแลบ สือหยวนที่เป็นพวกสมองกล้ามคิดตื้น พอโดนลูกน้องยุแยงเติมเชื้อเพลิงแบบนี้ เปลวเพลิงแห่งโทสะก็พลันพุ่งทะลักปรี๊ดขึ้นสมองทันที!
“ไอ้สวะบังอาจ!!”
“ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่ไอ้ลูกเจี๊ยบหน้าใหม่มันกล้ากำเริบเสิบสานเหยียบหัวคนอื่นถึงขนาดนี้?!”
สือหยวนคำรามลั่นราวกับสัตว์ร้าย ฉับพลันกลิ่นอายพลังอันป่าเถื่อนก็ระเบิดพลุ่งพล่าน! ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณท่อนแขนล่ำสันของเขายังมีไอพลังปราณโลหิตจางๆ ลอยหมุนวนอยู่รอบๆ อย่างน่าสะพรึงกลัว!
“เชี่ยเอ๊ย! นั่นมันพลังปราณนี่หว่า! สือหยวนทะลวงขอบเขตหลอมภายในสำเร็จแล้ว!”
บรรดาไทยมุงรอบๆ พอเห็นพลังปราณคลุมผิวกายของสือหยวน ต่างก็เบิกตากว้าง ร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก
“ซ
