างเป็นระเบียบ ภาพที่ปรากฏคือ เจียงซ่าง และไป๋จ่าน สองครูฝึกระดับสูงกำลังก้าวเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า
“นั่นมันหัวหน้าครูฝึกกับครูฝึกไป๋นี่หว่า! นึกไม่ถึงเลยว่าศึกระหว่างซูอวี่กับสือเจียน จะดึงดูดความสนใจของหัวหน้าครูฝึกให้ลงมาดูด้วยตัวเองได้!”
“แกก็ดูสิว่าคู่ชกเป็นใคร? คนนึงคือราชันเด็กใหม่ ส่วนอีกคนก็คือผู้ที่แกร่งที่สุดในค่ายตอนนี้นอกเหนือจากพวกสิบตัวโหดนะโว้ย!”
“ก็จริงแฮะ ไอ้สองคนนี้มันตัวตึงทั้งคู่!”
เมื่อเห็นเจียงซ่างและไป๋จ่านปรากฏตัว ต่อให้หยิ่งยโสจองหองอย่างสือเจียน ก็ยังต้องยอมค้อมหัวประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม
“หัวหน้าครูฝึก!”
ซูอวี่เองก็ประสานมือคารวะเล็กน้อยเช่นกัน
เจียงซ่างกวาดสายตามองคนทั้งสอง โดยเฉพาะตอนที่สายตาตวัดไปหยุดที่ซูอวี่ เขาจงใจหยุดพิจารณานานกว่าปกติอยู่หลายส่วน
เจียงซ่างลอบถอนหายใจยาว ก่อนจะเอ่ยปากเนิบนาบ “เรื่องบาดหมางของพวกเธอสองคน ฉันก็พอระแคะระคายมาบ้าง แต่ในเมื่อมีการวางเดิมพันกันหนักหน่วงขนาดนี้ จะขาดสักขีพยานได้ยังไงล่ะ?”
“เอาอย่างนี้สิ…” มุมปากของเจียงซ่างยกยิ้มบาง “ให้ฉันเป็นสักขีพยานในศึกนี้ จะดีไหม?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ตอนแรกสือเจียนนึกว่าหัวหน้าครูฝึกจะ
