ขอบเขตหลอมภายในได้แล้วนะ ถึงจะรั้งอยู่อันดับสิบเอ็ด แต่ถ้าเอาไปงัดกับพวกอันดับท้ายๆ ของท็อป 10 ล่ะก็ ฝีมือไม่เป็นรองแน่! ถ้าเขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมภายในได้สำเร็จล่ะก็ มีสิทธิ์พุ่งพรวดไปติดท็อป 6 ได้สบายๆ เลยเชียว!”
“แล้วลมอะไรหอบให้ไอ้โหดนี่โผล่ออกมาได้ล่ะวะเนี่ย?”
ฝูงชนจ้องมองสือเจียนเป็นตาเดียว พลางซุบซิบนินทากันเซ็งแซ่
ภายใต้สายตานับร้อยคู่ สือเจียนค่อยๆ สาวเท้าเดินแหวกฝูงชนเข้ามา และทิศทางที่เขากำลังมุ่งหน้าไป… คือจุดที่ซูอวี่ยืนอยู่พอดิบพอดี!
“เฮ้ย! ฉันรู้แล้ว! สือเจียนมันตั้งใจมาหาเรื่องซูอวี่แน่ๆ!”
“เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ? ซูอวี่ไปแกว่งเท้าหาเสี้ยน กระตุกหนวดเสือจอมโหดอย่างสือเจียนตอนไหนเนี่ย?” บางคนสะกิดถามคนข้างๆ ด้วยความมึนงง
“หึหึ ตกข่าวแล้วมึงน่ะ จำภารกิจที่สือเจียนเคยรับไปทำตอนนั้นได้ไหมล่ะ?”
“หมายถึงภารกิจระดับ A ที่ซูอวี่เพิ่งเคลียร์ไปน่ะเหรอ?”
“เออ! ภารกิจนั้นแหละ! ตอนนั้นสือเจียนห้าวเป้งบุกไปทำภารกิจคนเดียว ผลคือโดนอัดจนสภาพปางตายหามกลับมา ว่ากันว่าตอนนั้นมันร่อแร่เหลือลมหายใจแค่รวยริน ถ้าหัวหน้าครูฝึกไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยดึงวิญญาณไว้ ป่านนี้ได้ไปจิบน้ำชากับยมบาลแล้ว!”
“แต่ว่า
