วันรุ่งขึ้น ณ คฤหาสน์ตระกูลหวัง เมืองเอกเจียงหนาน
คฤหาสน์ตระกูลหวังตั้งตระหง่านอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง โอบล้อมด้วยขุนเขาและสายน้ำไหลเอื่อย นับเป็นทำเลทองที่มีทิวทัศน์งดงามตระการตาที่สุดแห่งหนึ่ง
เวลานี้ ภายในโถงอาคารอันโอ่อ่าอลังการกลางคฤหาสน์ มีร่างของคนสามคนยืนนิ่งเงียบอยู่
หนึ่งในนั้นคือ หวังซี!
ใบหน้าของหวังซีซีดเผือด เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ราวกับเพิ่งไปพบเจอฝันร้ายที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดมาหมาดๆ
ส่วนสองคนที่ยืนขนาบข้างเขา คือชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่ง
หญิงวัยกลางคนมองหวังซีด้วยสายตาปวดใจยิ่ง เธอรั้งแขนเสื้อชายข้างกายแล้วบ่นอุบ
“เดี๋ยวพอคุณพ่อมาถึง คุณต้องช่วยพูดแทนลูกชายของเราให้ดีๆ เลยนะ! ก็แค่สั่งคนไปเก็บเด็กค่ายยอดอัจฉริยะคนเดียว มันจะสลักสำคัญอะไรนักหนา!”
“ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเราเป็นถึงเสาหลักของเด็กรุ่นใหม่ตระกูลหวังเชียวนะ! ถ้าคุณพ่อของคุณไม่ยอมช่วย งั้นฉันจะไปขอให้ตระกูลฝั่งแม่ของฉันออกโรงเอง!”
ทั้งสองคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพ่อและแม่ของหวังซีนั่นเอง
ฝ่ายชายคือ หวังหลุน บุตรชายคนโตของผู้นำตระกูลหวังคนปัจจุบัน ส่วนฝ่ายหญิงคือ อวิ๋นซิ่ว ว่ากันว่าเธอเป็นถึงลูกสาวหัวแก้วหัวแหว
