ะ ที่คอยสะกดข่มพวกลัทธิหมื่นเผ่าพันธุ์ทั่วทั้งมณฑลเอาไว้”
ซูอวี่ฟังถึงตรงนี้ก็ราวกับฉุกคิดอะไรบางอย่างออก จึงโพล่งขึ้นทันควัน
“ท่านประธานสมาคมก็แซ่หวัง หรือว่า… ท่านจะเป็นคนของตระกูลหวังเหมือนกันเหรอครับ!”
ชั่ววินาทีนั้น หัวใจของซูอวี่หล่นวูบ หากเป็นแบบนั้น เรื่องนี้คงตอแยยากโคตรๆ แล้ว! ซ้ำร้ายก่อนหน้านี้ตัวเขาเองก็เพิ่งได้รับความกรุณาจากประธานหวังหลงมาหมาดๆ เจอแบบนี้เข้าไป ต่อให้เป็นซูอวี่ก็ยังรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
แต่โชคยังดีที่ประโยคถัดมาของเจียงซ่างช่วยดึงสติเขากลับมา
เจียงซ่างโบกมือปฏิเสธพัลวัน “ท่านประธานแซ่หวังก็จริง แต่ไม่ได้มีเส้นสายอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลหวังแห่งมณฑลเจียงหนานเลยแม้แต่แดงเดียว! คนแซ่หวังทั้งแผ่นดินจำเป็นต้องเป็นคนของตระกูลพวกมันไปซะหมดหรือไง?”
ซูอวี่พรูลมหายใจโล่งอก “แบบนั้นค่อยยังชั่วหน่อย!”
จากนั้นเขาจึงเอ่ยถามด้วยความฉงน “แต่ในเมื่อท่านประธานไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตระกูลหวัง แล้วภายในสมาคมมันจะมีปัญหาอะไรล่ะครับ?”
เจียงซ่างปรายตามองซูอวี่อย่างลึกล้ำ ก่อนจะกดเสียงต่ำลง
“ความจริงเรื่องนี้มันก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร เธอรู้ใช่ไหมว่าฉากหน้าในมณฑลเจียงหนาน มียอดฝีมือ
