กลับมาได้ไหม!?”
ทันทีที่ได้ยินชื่อ ลางสังหรณ์มรณะก็ดิ่งวูบเข้ามาในใจของเจียงซ่าง เขารีบคว้าเอกสารฉบับนั้นขึ้นมากวาดตามองอย่างร้อนรน
เพียงเสี้ยววินาที สีหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ถึงขีดสุด
“บัดซบเอ๊ย! ไอ้พวกเดนมนุษย์นิกายเทพสวรรค์อีกแล้วงั้นเรอะ!”
เจียงซ่างคำรามลั่นด้วยโทสะ ก่อนจะฟาดเอกสารในมือกระแทกโต๊ะเสียงดังสนั่น
“แล้วจะเอายังไงต่อ? ภารกิจนั้นยังถูกแขวนค้างไว้บนกระดานโถงภารกิจใช่ไหม?” เจียงซ่างสูดลมหายใจระงับอารมณ์พลางเอ่ยถาม
“มีสือเจียนเป็นตัวอย่างสภาพปางตายให้เห็นคาตา คาดว่าคงไม่มีไอ้โง่คนไหนกล้ารับภารกิจนี้ไปหรอกครับ ยิ่งตอนนี้ท็อปเท็นหลายคนก็ไม่อยู่ในค่าย ไม่น่าจะมีใครหน้ามืดตามัวกดรับมันไปแน่!”
“งั้นรีบไปดันระดับภารกิจนี้ขึ้นเป็นระดับ S ด่วนเลย! ขืนปล่อยไว้แบบนั้น ถ้ามีพวกท็อปยี่สิบคนไหนบ้าบิ่นกดรับไปทำเข้า มันจะกลายเป็นหายนะใหญ่หลวงแน่!”
เฉินเจ๋อพยักหน้ารับคำอย่างรวดเร็ว เขาล้วงสมาร์ตโฟนขึ้นมาสไลด์หน้าจอตรวจสอบระบบ
ทว่าจู่ๆ ใบหน้าของเขาก็พลันแข็งค้าง สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
เจียงซ่างที่ยืนอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นปฏิกิริยานั้น หัวใจของเขาก็กระตุกวูบทันที
“เป็นอะไรไป? อย่าบอกนะ
