โหวหอกศักดิ์สิทธิ์ แล้วทุบสถิติของทั้งมณฑลเจียงหนานได้ยังไงวะ!”
“ถ้าเป็นงั้นจริง พวกเราต้องรีบเกาะขาซูอวี่ไว้ให้แน่นๆ แล้ว! รอให้เขาเติบโตขึ้นในอนาคต เขาต้องกลายเป็นหนึ่งในยอดฝีมือระดับเสาหลักของเผ่าพันธุ์มนุษย์แน่ๆ!”
พวกเด็กใหม่ต่างพากันวิเคราะห์วิจารณ์ แววตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
มีเพียงหวังซีคนเดียวเท่านั้น… ที่ยืนกำหมัดแน่น จ้องเขม็งไปที่บานประตูห้องของซูอวี่ด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวมืดครึ้ม
แม้ซูอวี่จะยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเขาสักนิด แต่ในทางอ้อมแล้ว… ความเก่งกาจของซูอวี่กลับเหมือนฝ่ามือที่ตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนชาไปหมด!
ซูอวี่… ฝากไว้ก่อนเถอะแก!
หวังซีคำรามลั่นในใจ นัยน์ตาแฝงความริษยาและบ้าคลั่งสุดขีด
…
ตัดกลับมาภายในห้องของซูอวี่
เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงนุ่ม ปราณโลหิตบริสุทธิ์ไหลเวียนพวยพุ่งอยู่ภายในร่างกายอย่างต่อเนื่องดุจกระแสน้ำ
ทว่าในเวลานี้ ดวงตาของเขากลับเบิกโพลง
นัยน์ตาคู่คมทอประกายระยิบระยับดุจหมู่ดาว ซ่อนความเฉียบคมและสติปัญญาเอาไว้มิดชิด!
ความจริงแล้ว… ด้วยความแข็งแกร่งระดับปีศาจของซูอวี่ เขาสามารถทะลวงหอคอยมายาขึ้นไปสู่ชั้นที่สูงกว่านี้ได้อย่างสบายๆ
แต่สุดท้าย เขาก็เลือกที่จะถอ
