นตัว
นั่นเป็นเพราะว่า หลังจากผ่านพ้นวิกฤตการต่อสู้ที่เมืองเหิงเฉิง ซูอวี่ก็ตระหนักถึงสัจธรรมข้อหนึ่งอย่างถ่องแท้
ต้นไม้ที่สูงใหญ่ ย่อมปะทะลมแรง!
ตอนนั้นแค่เข้ารับการปลุกพรสวรรค์ เขาก็ดึงดูดให้พวกคลั่งลัทธินิกายเทพสวรรค์ระดับขอบเขตกายาทองคำบุกมาหมายหัวถึงที่แล้ว!
ถ้าขืนเขาทะลวงหอคอยมายาขึ้นไปสูงกว่านี้ ผีสางเทวดาที่ไหนจะรู้ล่ะ… ว่ามันจะไปดึงดูดปีศาจร้ายหรืออสูรกายหน้าไหนมาหาเรื่องอีก!
แม้จะรู้ดีว่าระบบรักษาความปลอดภัยของค่ายอัจฉริยะนั้นแน่นหนาไร้ช่องโหว่ แต่ซูอวี่ในตอนนี้ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตัวคนเดียว ยังไงก็ต้องระแวดระวังและเหลือไพ่ตายเผื่อเอาไว้บ้าง
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เขาไม่ได้อยากจะทำตัวโดดเด่นสะดุดตาใครมากเกินความจำเป็น
แค่ผลพวงจากการประเมิน ‘พรสวรรค์สีทอง’ ก็ผลักให้เขาไปยืนอยู่ใจกลางพายุแล้ว ถึงขนาดมียอดฝีมือระดับปรมาจารย์ และระดับโหว ยื่นข้อเสนอสุดล้ำค่ามาให้ไม่ขาดสาย
พูดกันตามตรง... ซูอวี่เองก็แอบเสียวสันหลังอยู่ลึกๆ
เพราะการมีอยู่ของ ‘ระบบ’ คือความลับสุดยอดที่ชี้เป็นชี้ตายชีวิตของเขา!
หากทำตัวโดดเด่นจนถูกพวกยอดฝีมือระดับจุดสูงสุดเพ่งเล็งมองทะลุปรุโปร่ง แล้วความลับเรื่องระบบถูกเปิดเผย
