อกอยู่บนดาดฟ้า สายตาทุกคู่จับจ้องลงไปยังความวุ่นวายที่หอพักเด็กใหม่
เฉินเจ๋อหัวเราะหึๆ “ไม่รู้ว่าปีนี้จะมีไอ้หนูคนไหนรอดจากการโดนรีดไถได้บ้างไหมน้า”
เจียงซ่าง หัวหน้าครูฝึกเอ่ยเสียงเรียบ “พวกหน้าเก่าเคยผ่านสนามสอบเกาเข่ามาแล้วครั้งหนึ่ง ต่อให้เด็กรุ่นนี้จะมีพรสวรรค์โดดเด่นแค่ไหน แต่พวกหน้าเก่าก็ไม่ใช่หมู พวกมันเตรียมตัวมาอย่างดี แถมยังแอบมาล้วงข้อมูลเด็กใหม่จากฉันตั้งแต่พวกนี้ยังเดินทางมาไม่ถึงด้วยซ้ำ”
“ธรรมเนียมรับน้องโหดนี้ ตั้งแต่ตั้งค่ายมา… ยังไม่เคยมีลูกเจี๊ยบคนไหนรอดพ้นการกดขี่ไปได้เลยสักคนเดียว”
“ถือซะว่าเป็นการละลายพฤติกรรม ดัดนิสัยเย่อหยิ่งของพวกมันไปในตัว จะได้ไม่หลงระเริงคิดว่าติดค่ายอัจฉริยะแล้วจะเก่งคับฟ้า ต้องให้พวกมันรู้ซะบ้างว่า… เหนือฟ้ายังมีฟ้า!”
ครูฝึกหลายคนพยักหน้ายิ้มรับ ภาพการถูกปราบพยศแบบนี้พวกเขาเห็นมาจนชินตาแล้ว
ตัดกลับมาที่หอพัก…
เวลานี้อัจฉริยะหน้าใหม่ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบกริบ
ขนาดหัวกะทิอันดับหนึ่งอย่างหยางเสี่ยวยังโดนอัดซะยับ แล้วพวกเขาล่ะจะเอาอะไรไปสู้?
ความสิ้นหวังเกาะกินจิตใจ จนอัจฉริยะบางคนถอดใจ ยอมหยิบสมาร์ตวอตช์ขึ้นมาโอนคะแนนให้พวกรุ่นพี่แต่โดยดี
แ
