อมไม่ใช่ปัญหา ต้องมาลุ้นกันว่ามันจะทะลวงผ่านด่านหินชั้นที่สี่สิบไปได้ไหม… ถ้ามันเหยียบหัวพวกเด็กซิ่วขึ้นไปได้ ปีนี้คงจะสนุกเดือดพล่านน่าดู!”
ครูฝึกหัวโล้นแสยะยิ้ม แววตาแฝงความคาดหวังเอาไว้เปี่ยมล้น
เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุด… แสงสว่างบนหอคอยมายาชั้นที่สี่สิบก็สว่างวาบขึ้นมา!
“ซี๊ดดด! หยางเสี่ยวทำได้จริงๆ ว่ะ! สมกับที่เป็นสัตว์ประหลาดที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นของพวกเรา!”
“ของจริงว่ะ! ดูท่าปีนี้มณฑลเจียงหนานกำลังจะให้กำเนิดปีศาจไร้เทียมทานขึ้นมาประดับวงการแล้ว!”
รอยยิ้มบนใบหน้าครูฝึกหัวโล้นฉีกกว้างขึ้น หยางเสี่ยวคืออัจฉริยะที่เขาเป็นคนไปดึงตัวมากับมือ ยิ่งเด็กนี่ทำผลงานได้กระหึ่มเท่าไหร่ หน้าตาของเขาก็ยิ่งเจิดจรัสมากขึ้นเท่านั้น
ไม่นานนัก หยางเสี่ยวก็ไปหยุดความบ้าคลั่งเอาไว้ที่ชั้นสี่สิบห้า ก่อนจะก้าวเดินออกมาจากหอคอยมายาอย่างสง่าผ่าเผย
และบนทำเนียบอัจฉริยะศิลาที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านข้าง…
ชื่อของ ‘หยางเสี่ยว’ ก็สลักปรากฏขึ้นมาอย่างเด่นชัด รั้งอันดับที่หกสิบเก้า!
ซ้ำร้าย ใต้อันดับของหยางเสี่ยวลงไป… ยังมีชื่อของพวกเด็กซิ่วรุ่นพี่ถูกเหยียบเอาไว้อีกตั้งสี่ห้าคน!
“พระเจ้า! หมอนั่นข้ามหัวพวกเด็ก
