งแกเอาไว้ที่นี่ซะ!”
ไป๋จ่านตวาดกร้าว สองหมัดกระหน่ำซัดทะลวงไปข้างหน้าอย่างเกรี้ยวกราด แสงสีทองไร้ขีดจำกัดปะทุอาบย้อมหมัดทั้งสองข้าง กระแทกอัดเข้าใส่ร่างชายชุดดำอย่างจัง!
ทว่าชายชุดดำก็ใจเด็ดถึงลูกถึงคน! มันยอมเอาตัวรับการโจมตีมฤตยูของไป๋จ่านเข้าไปเต็มรัก เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกจากปากราวกับน้ำพุ!
แต่มันกลับอาศัยแรงอัดกระแทกจากหมัดของไป๋จ่าน เป็นแรงส่งพุ่งทะยานหายวับเข้าไปในพื้นที่รกร้างอย่างรวดเร็ว!
สีหน้าของไป๋จ่านมืดทะมึนลงทันที
“บัดซบเอ๊ย! ปล่อยให้มันรอดไปจนได้!”
ไป๋จ่านกัดฟันแน่น แต่ไม่ได้เลือกที่จะพุ่งตามไล่ล่า ใครจะรู้ได้ว่าในเมืองเหิงเฉิงยังมีสุนัขรับใช้ลัทธิเทพสวรรค์ตัวอื่นซุ่มซ่อนอยู่อีกหรือไม่ วินาทีนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุด… คือการปกป้องซูอวี่ให้ปลอดภัย!
และเมื่อปราศจากแกนนำขอบเขตกายาทองคำ เหตุจลาจลในเมืองเหิงเฉิงก็สงบราบคาบลงอย่างรวดเร็ว
หนึ่งชั่วโมงต่อมา…
ณ ห้องรับรองแห่งหนึ่งภายในสมาคมนักสู้
ไป๋จ่าน ต่งปู้เหวย หลิวขวง และซูอวี่ ทั้งสี่คนนั่งนิ่งเงียบอยู่บนโซฟา
“นึกไม่ถึงเลยว่า ความประมาทแค่ก้าวเดียว… จะเกือบนำมาซึ่งหายนะครั้งใหญ่” ไป๋จ่านถอนหายใจ เอ่ยทำลายความเงียบด้วยความรู้สึกหวาดเสี
