ยวลึกๆ ในใจ
ต่งปู้เหวยฝืนยิ้มแห้งๆ ก่อนจะเอ่ยปลอบ “แต่ก็ยังดีนะครับ ที่แผนชั่วของพวกมันถูกพวกเราอ่านออกจนหมดเปลือก”
ไป๋จ่านส่ายหน้าช้าๆ “พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกหรอก หลายปีมานี้มีอัจฉริยะดาวรุ่งไม่น้อยที่ต้องถูกเด็ดหัวด้วยน้ำมือลัทธิเทพสวรรค์ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ยังไงพวกเราก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือให้ดีที่สุด”
“เพียงแต่… ซูอวี่คงจะรั้งอยู่ในเมืองเหิงเฉิงต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ” ไป๋จ่านหันขวับไปมองซูอวี่ด้วยสายตาจริงจัง
สีหน้าของซูอวี่เคร่งเครียดลงเล็กน้อย
พูดกันตามตรง ถึงตอนนี้เขาจะสามารถพึ่งพาอุปกรณ์วิญญาณสังหารศัตรูที่เพิ่งเหยียบเข้าสู่ขอบเขตหลอมโลหิตได้ แต่ถ้าลัทธิเทพสวรรค์ส่งยอดฝีมือระดับหลอมโลหิตขั้นปลาย… หรือขอบเขตหลอมภายในมาล่ะก็ ตัวเขาเองคงมีแต่ตายสถานเดียว!
เพราะงั้น ยังไงก็ต้องเตรียมทางหนีทีไล่เผื่อเอาไว้
“เอาแบบนี้แล้วกัน รอให้ผู้อาวุโสหวังมาถึงเมื่อไหร่ พวกเราจะออกเดินทางไปค่ายอัจฉริยะกันทันที! ที่นั่นไม่ต้องห่วงเรื่องอื่น อย่างน้อยความปลอดภัยของนายก็รับประกันได้เต็มร้อย” ไป๋จ่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเคาะแผนการ
“แต่เท่าที่ผมรู้มา ตอนนี้ค่ายอัจฉริยะยังไม่ถึงกำหนดเปิดไม่ใช่เหรอครับ? น่าจะเ