ฮัลโหลววว คุณพี่ซูอวี่ค้า~”
ถ้าเป็นไอ้พวกสวะหน้าม่อทั่วไป ได้ยินเสียงกระเส่าแบบนี้กระดูกคงอ่อนระทวยไปหมดแล้ว แต่ซูอวี่คือใคร? ชายแท้สายเหล็กกล้าผู้มีจิตใจแข็งแกร่งดั่งภูผาแห่งเมืองเหิงเฉิง!
ซูอวี่แค่นเสียงเหอะในใจ “อีนังชาเขียวดัดจริตเอ๊ย เล่นผิดคนแล้วมั้ง!” “ฉันเอง มีธุระอะไร?” ปากตอบกลับไปเรียบๆ เก็บซ่อนความรังเกียจไว้มิดชิด
“คุณพี่ซูอวี่คะ~ พรุ่งนี้หนูอยากจะออกไปล่าสัตว์อสูรนอกเมืองสักหน่อย พอดีเพิ่งได้ยินข่าวว่าคุณพี่ตื่นรู้กลายเป็นนักสู้แล้ว… หนูเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็แอบกลัวนิดๆ ด้วย เลยอยากจะรบกวนให้คุณพี่ซูอวี่ช่วยเป็นบอดี้การ์ดพาหนูออกไปเปิดหูเปิดตา นอกเมืองหน่อย… จะได้ไหมน้า~?”
เสียงเจื้อยแจ้วดัดจริตยังคงดังต่อเนื่อง แสร้งทำเป็นใสซื่อไร้เดียงสา ถ้าเป็นผู้ชายทั่วไปคงตกหลุมพราง โดนความน่ารักจอมปลอมนั่นตกไปเต็มเปา
ทว่าเซนส์ของซูอวี่กลับจับพิรุธได้ในเสี้ยววินาที
ตอนที่เขาไปทดสอบระดับที่สมาคมนักสู้ เขาไปคนเดียวเงียบๆ นอกจากตาแก่ครูใหญ่โรงเรียนมัธยมที่ 1 กับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสมาคมแล้ว ก็ไม่น่าจะมีหมาตัวไหนรู้ข่าวนี้ไวขนาดนั้น!
ฐานะทางบ้านของหลิวอี้อี้ในเมืองเหิงเฉิงถือว่ามีกินมีใช้ก็จริง