ในพริบตา เพราะ… แม่งโคตรแพง!
พนักงานที่ยืนประกบอยู่ข้างๆ อ่านสีหน้าของซูอวี่ออกทะลุปรุโปร่ง เขารีบฉีกยิ้มการค้าแล้วอธิบาย “คุณผู้ชายครับ วิชายุทธ์ระดับ 1 ถึงราคาจะแรงไปสักนิด แต่มันคือของจริง! มันสามารถช่วยยกระดับความแข็งแกร่งของร่างกาย แถมยังบัฟพลังโจมตีและความเร็วได้มหาศาลเลยนะครับ… แต่ถ้าคุณผู้ชายคิดว่างบยังไม่ถึง ลองมาดูโซนนี้สิครับ”
พูดจบ พนักงานก็ผายมือเชิญซูอวี่มาที่เคาน์เตอร์อีกฝั่ง
“คุณผู้ชายครับ ของพวกนี้ถึงจะไม่ใช่วิชายุทธ์แท้ๆ แต่ก็มีประโยชน์ในการออกกำลังกายเสริมสร้างสุขภาพได้ดีทีเดียวนะครับ”
ซูอวี่กวาดตามองผ่านๆ มันก็คือพวกคัมภีร์บริหารร่างกายกิ๊กก๊อกอย่าง ‘ตำราหมัดไทเก๊ก’ อะไรทำนองนั้น ไอ้ของพรรค์นี้มันของเล่นรำมวยของพวกลุงๆ ป้าๆ ตามสวนสาธารณะชัดๆ ราคาก็ถูกแสนถูก เล่มนึงแค่ร้อยสองร้อยหยวนเท่านั้น
แต่มันไม่ใช่วิชายุทธ์… ซูอวี่จะไปเสียเวลาชายตามองได้ยังไง?
เดี๋ยวก่อน!
ซูอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายความเจ้าเล่ห์วาบผ่านดวงตา ในเมื่อเขามีช่องสังเคราะห์ ขนาดโอสถขยะยังอัปเกรดได้ แล้วไอ้คัมภีร์ออกกำลังกายกากๆ พวกนี้… มันจะเอามาคราฟต์เป็นวิชายุทธ์ได้ไหมล่ะวะ!?
คิดได้ดังนั้น ซูอวี่ก็ตัดสิน