งหลี่หู่ ความโลภก็ผลักดันให้เขาฮึดสู้ขึ้นมา
“คุณผู้ชายครับ ผมชี้แจงไปแล้วว่าคุณหลี่คือลูกค้า VIP ของร้าน! สินค้าต้องให้สิทธิ์คุณหลี่ก่อน! ถ้าคุณยังจะมาทำตัวงี่เง่าไร้เหตุผลแบบนี้ ผมคงต้องให้รปภ.มาเชิญคุณออกไปแล้วล่ะครับ!”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการเลือกปฏิบัติแบบหน้าด้านๆ ซูอวี่ก็กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นเป็นริ้ว
หลี่หู่ที่ยืนดูงิ้วอยู่ข้างๆ แสยะยิ้มเหยียดหยันแล้วเอ่ยปากลอยหน้าลอยตา
“ไอ้ซูอวี่… เห็นแก่ที่เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน พ่อก็จะไม่รังแกแกหรอกนะเว้ย ขอแค่แกเอาชนะฉันได้ โอสถพวกนี้ฉันยกให้แกฟรีๆ เลย… เป็นไงล่ะ?”
ภายในร้านขายโอสถ พอเห็นว่าฝั่งนี้เริ่มมีปากเสียง ลูกค้าคนอื่นๆ ก็พากันมามุงดูความสนุก
“เฮ้ย! นั่นมันคุณชายรองตระกูลหลี่ไม่ใช่เหรอวะ แล้วไอ้หนุ่มยาจกที่ยืนประจันหน้าอยู่ตรงนั้นมันใครกันล่ะ?”
“จุ๊ๆ… ท้าสู้เอาชนะคุณชายหลี่เนี่ยนะ? ดูทรงแล้วหลี่หู่คงกะจะรังแกไอ้หนูนี่ให้จมดินชัดๆ!”
“เฮ้อ น่าสมเพชไอ้หนูนั่นชะมัด โดนหลี่หู่หมายหัวแบบนี้ จบไม่สวยแหงๆ ถึงหลี่หู่มันจะทำตัวเสเพล แต่ตระกูลมันก็ทุ่มเงินปั้นปราณโลหิตไปแตะ 0.35 แล้ว อีกแค่คืบเดียวก็เลื่อนขั้นเป็นนักส