ซันนี่ทิ้งคุไนไว้ใกล้กับซากของสัตว์ร้ายไว้ล่วงหน้าแล้ว และจงใจถอยออกมาเพื่อให้เกิดสถานการณ์นี้ขึ้น ทันทีที่หินนกแก้วพูดจบ เขาก็กระตุกเส้นด้ายที่มองไม่เห็น ส่งคุไนพุ่งกลับมาหาเขา และไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลยที่เจ้าสารเลวตัวสูงนั่นยืนขวางทางมันอยู่พอดี
[คุณได้สังหาร…]
หัวหน้ากลุ่มล่าสัตว์ควรจะฟังที่หินก้อนนั้นบอกจริงๆ
[…เงาแข็งแกร่งขึ้น]
ก่อนที่พวกผู้หลับใหลจะมีเวลาตอบโต้ ซันนี่ก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เขาห่อหุ้มร่างกายด้วยเงามาตั้งนานแล้ว ซึ่งมันช่วยให้เขาเร็วขึ้นมาก เขาเรียกเศษเสี้ยวเที่ยงคืนออกมาแล้วตวัดฟันใส่ศัตรูที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างลื่นไหล ตัดแขนของชายคนนั้นขาดสะบั้นตรงข้อศอกพอดี
คมดาบแทรกเข้าไประหว่างช่องว่างของเกราะแขนและเกราะข้อศอกของชุดเกราะแผ่นมนตราได้อย่างแม่นยำ
สำหรับซันนี่แล้ว คนพวกนี้เชื่องช้าและซุ่มซ่าม ทั้งระดับพลังและเทคนิคยังห่างชั้นนักเขามีประสบการณ์มากกว่าพวกนี้ตั้งแต่การเดินทางที่แสนทรมานผ่านเขาวงกตสีเลือด แถมยังได้เรียนรู้วิธีการใช้ดาบในการต่อสู้จากดาราแปรเปลี่ยนด้วยตัวเอง
ตลอดสามเดือนที่เขาใช้ชีวิตล่าสัตว์และเอาตัวรอดเพียงลำพังในเมืองต้องคำสาป ยิ่งทำให้ช่องว่างนั้นกว้างขึ้นไปอีก แม้ภายนอกเขาจะดูเหมือนเหยื่อที่เคี้ยวง่าย แต่ซันนี่ห่างไกลจากคำนั้นมาก
