พื้นที่ส่วนนี้ของเมืองคือเขตล่าสัตว์ของซันนี่ เขารู้จักทุกซอกทุกมุมของถนนเหล่านี้ดีเหมือนนิ้วมือทั้งห้าของตัวเอง บอกตามตรง เขาไม่แน่ใจว่าพวกนี้คิดอะไรอยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาจงใจเลือกเส้นทางอย่างระมัดระวัง พวกนี้คงไปรบกวนสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่น่าหวาดกลัวและกลายเป็นอาหารเย็นของมันไปตั้งนานแล้ว
มีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง คนของกันลอกอาจจะเป็นแค่นักเลงหัวไม้ แต่พวกเขาก็เป็นนักล่าที่มีประสบการณ์และประสบความสำเร็จ พวกเขายำเกรงเมืองนี้และรู้วิธีการปฏิบัติตัวเมื่ออยู่นอกกำแพงปราสาท
มิฉะนั้น พวกเขาทั้งหมดคงตายไปนานแล้ว
จะว่าไป มันหาได้ยากมากที่จะเห็นพวกนั้นเข้ามาใกล้เมืองในตอนกลางคืน
ไอ้พวกโง่พวกนี้เป็นนักล่าตัวจริงหรือเปล่า? ถ้าไม่ใช่ แล้วพวกมันกำลังทำอะไรกันแน่?
ซันนี่พิจารณาครู่หนึ่งว่าจะเหลือใครรอดชีวิตไว้สักคนเพื่อสอบสวนภายหลังดีไหม แต่แล้วก็ตัดสินใจไม่ทำ บอกตามตรงคือเขาไม่ได้สนใจขนาดนั้น ธุระของมนุษย์หมดความดึงดูดใจในสายตาของเขาไปนานแล้ว
เขามีสิ่งที่น่าสนใจกว่าให้ทำเยอะ
ในที่สุดเมื่อถึงจุดหมาย ซันนี่ก็รั้งรออยู่ตรงบันได แสร้งทำเป็นตื่นตระหนก
ผู้หลับใหลทั้งห้าสามารถมองเห็นเหยื่อของพวกเขาได้อีกครั้ง เด็กหนุ่มร่างผอมบางกำลังลังเลอยู่หน้าทางเข้าอาคารร้างขนาดใหญ่ ความกลัวปรากฏชัดบนใบหน้าที่ซีดเผือดและสกปรก ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี เพราะกลัวว่าจะเข้าไปเจอทางตัน
