ชีวิตมันช่างดีจริงๆ ความจริงแล้ว ซันนี่อาจจะพูดไปไกลถึงขั้นที่ว่า ในตอนนี้มันช่างวิเศษสุดๆ เลยด้วยซ้ำ
ใครต่อใครคงคาดหวังว่าการติดอยู่ในเมืองที่ต้องคำสาปซึ่งตั้งอยู่ใจกลางนรกของจริง แวดล้อมไปด้วยซากปรักหักพังและอสูรกายที่น่าสยดสยอง ไม่ใช่หนทางที่ดีนักในการใช้ชีวิต แต่สำหรับเขา ที่นี่กลับเป็นดั่งสรวงสวรรค์
ซันนี่พบว่าการดำรงอยู่รูปแบบนี้เข้ากับเขาได้อย่างน่าประหลาด เขาไม่มีพันธะ ไม่ต้องกังวลเรื่องอนาคต และที่สำคัญที่สุดคือ ไม่จำเป็นต้องมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์คนอื่น
มนุษย์มักจะทำให้เรื่องต่างๆ ยากและซับซ้อนเสมอ เขาเข็ดขยาดกับพวกนั้นเต็มที
การอยู่ตัวคนเดียวมันดีกว่ามาก เขาไม่ต้องแสร้งทำเป็นคนอื่น ไม่ต้องบังคับตัวเองให้ทำตัวแตกต่างจากที่เขาต้องการ และไม่ต้องเกร็งสมองเพื่อพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกที่วกวนของคนอื่น
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซันนี่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้ง่ายๆ
ปรากฏว่า ตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นเอาใจง่ายมาก เขามีเรื่องน่าสนใจให้ทำ ให้สำรวจ และให้ฆ่าไม่ขาดสาย ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความบันเทิงและสะดวกสบาย เมื่อพิจารณาจากทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
อย่างน้อยมันก็ดีกว่าการใช้ชีวิตที่น่าสมเพชในเขตสลัมในโลกแห่งความเป็นจริงมากนัก
กุญแจสำคัญของความรู้สึกที่สอดประสานกันนี้ช่างเรียบง่าย นั่นคือการไม่มีความหวัง
