จนถึงตอนนี้ โชคยังเข้าข้างพวกเขา บางทีพวกเราอาจจะเล็กและอ่อนแอเกินกว่าจะดับความหิวโหยของเหล่าเลวีอาธานบรรพกาลเหล่านี้ได้…
ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากเริ่มการเดินทาง ซันนี่รู้สึกว่าแรงดึงรั้งในใจของเขาเริ่มจางหายไป ความคิดของเขาค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้น หมอกแห่งการหลงลืมเบาบางลงในทุกนาที ในไม่ช้า เสียงแก้วแตกที่ดูราวกับภาพหลอนก็ดังขึ้นในหัวของเขา ทันใดนั้น เศษซากสุดท้ายของหมอกที่ปกคลุมจิตสำนึกของเขาก็หายไปสิ้น
เขาสลัดหลุดจากการถูกครอบงำของผู้กลืนกินวิญญาณแล้ว
ด้วยความโล่งใจ ซันนี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มของเขานั้นดูอ่อนแรงและลังเล
เมื่อผลของคำสาปทางจิตหมดไป ความเฉียบแหลมตามปกติของเขาก็กลับคืนมา เขารู้สึกราวกับว่าน้ำหนักที่มองไม่เห็นถูกยกออกไป ทำให้ความคิดของเขาสามารถไหลลื่นได้อย่างไม่ติดขัดอีกครั้ง ทุกอย่างชัดเจนขึ้น ราวกับว่าโลกทั้งใบจู่ ๆ ก็กลับมาอยู่ในโฟกัสที่ถูกต้อง
มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษมาก แต่พร้อมกันนั้นความเข้าใจในสถานการณ์ปัจจุบันที่น่าสะพรึงกลัวและล่อแหลมก็แจ่มชัดตามไปด้วย
พวกเขากำลังรักษาสมดุลอยู่บนขอบขุมนรกที่หิวโหยอย่างแท้จริง ชีวิตของพวกเขาพึ่งพาเพียงโชคชะตาที่เอาแน่อะไรไม่ได้ การตัดสินใจเสี่ยงภัยเข้าไปในความเวิ้งว้างอันมืดมิดของทะเลที่ถูกสาปด้วยเรือที่ต่อขึ้นมาลวก ๆ นั้นถือเป็นความบ้าคลั่งโดยแท้
