เธอมองไปทางทิศตะวันตก ที่ซึ่งเศษเสี้ยวสุดท้ายของทะเลสีดำกำลังเลือนหายไปจากเส้นขอบฟ้า
“แต่ถ้าเราสร้างเรือและใช้ไม้เท้าของแคสซี่เพื่อสร้างลมใส่ใบเรือ… เราอาจจะถูกสัตว์ร้ายแห่งฝันร้ายในส่วนลึกเขมือบ หรือพวกมันอาจจะไม่สนใจเราเลยก็ได้ มันเป็นการเสี่ยงดวงทั้งสองทาง ไม่ว่าเราจะตาย ซึ่งก็ไม่ต่างจากการกลับไปในเขาวงกต หรือเราจะรอด ถ้าเรารอด เราจะสามารถเดินทางได้หนึ่งร้อย หรืออาจจะสองร้อยกิโลเมตรในคืนเดียว ซึ่งเป็นระยะทางที่มากกว่าที่เราเคยผ่านมาทั้งหมดเสียอีก”
ซันนี่ชะงักไป เขาตกตะลึงกับตัวเลขนั้น
ตลอดหลายสัปดาห์ก่อนการต่อสู้กับปีศาจกระดอง พวกเขาเดินทางมาได้ไม่เกินหนึ่งร้อย หรือหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรจากรูปปั้นอัศวินยักษ์เท่านั้น มันเป็นระยะทางที่มากพอสมควร โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าแต่ละก้าวในเขาวงกตสีเลือดนั้นยากลำบากเพียงใด
การเดินทางได้ไกลขนาดนั้น หรืออาจจะมากกว่านั้นในวันเดียว… มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก แต่ทว่า…
ล่องเรือ… บนทะเลสีดำเนี่ยนะ?
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกหนาวสั่นและดูตัวเล็กจ้อยลงไปถนัดตา
