นั่นคือช่วงเวลาที่เขาเผลอเหลือบไปมองผ้าคลุมผู้ควบคุมเชิดหุ่น พร้อมกับคิดถึงประกายแสงสีทองนั้นพอดี มีบางอย่างเปลี่ยนไปในหัวของซันนี่ และทันใดนั้น เขาก็เห็นความทรงจำนั้นในรูปแบบที่แตกต่างออกไป
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
ภายใต้พื้นผิวของผ้าสีเทา ถ่านที่ลุกโชนห้าก้อนกำลังส่องแสงเรืองรองด้วยแสงจากสรวงสวรรค์ แต่ละก้อนเป็นตัวแทนของจุดเชื่อมต่อและจุดยึดของเส้นด้ายเพชรจำนวนนับไม่ถ้วนที่ขยายไปยังส่วนต่างๆ ของเกราะ ถักทอเป็นลวดลายที่ซับซ้อน ละเอียดอ่อน และไม่อาจคาดเดาได้
มันดูคล้ายกับความว่างเปล่าภายในของมนต์ฝันร้ายมาก เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่าอย่างมหาศาล
อย่างไรก็ตาม… ซันนี่ประหลาดใจที่พบว่าเขาพอจะเข้าใจลวดลายนั้น ความรู้ที่ติดตัวมาใหม่ช่วยให้เขาสัมผัสได้ถึงร่องรอยของตรรกะที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการวางเส้นด้ายที่ดูเหมือนจะยุ่งเหยิง วัตถุประสงค์ที่ชัดเจนเบื้องหลังทุกการบิดเบี้ยวและเลี้ยวลด พวกมันถูกสร้างมาเพื่อให้บรรลุผลบางอย่าง… ความทนทาน ความยืดหยุ่น… และการป้องกันประเภทอื่นที่ซับซ้อนกว่านั้น
ร่องรอยของความเข้าใจนี้เกิดขึ้นกับเขาโดยธรรมชาติ ราวกับว่าเป็นความสามารถที่มีมาแต่กำเนิดของเขาเอง
‘ฉันต้อง… ศึกษาเรื่องนี้ให้มากกว่านี้’
