ซันนี่ก้าวเซและมองไปที่เพื่อนร่วมทางของเขาด้วยความตกใจอย่างสุดขีด
เนฟิสและแคสซี่ต่างถือผลไม้ทรงกลมขนาดใหญ่ที่ส่องประกายวาววับไว้ในมือ เปลือกของผลไม้เหล่านี้เรียบเนียนและดำสนิทราวกับนิล ในขณะที่เนื้อในที่อวบอิ่มนั้นแดงฉานดั่งทับทิม มือ คาง และริมฝีปากของพวกเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำผลไม้สีแดง ทำให้ดูราวกับว่าพวกเธอกำลังดื่มด่ำอยู่กับกองเลือด
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานที่เย้ายวนใจ
ซันนี่ผงะถอยหลัง…
แต่ท้องของเขากลับร้องคำรามออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้ เพื่อเตือนให้รู้ว่าเขาหิวโหยเพียงใด
เนฟิสเงยหน้ามองซันนี่และส่งยิ้มที่ดูผ่อนคลายให้เขา
“อ้าว”
เขาจ้องมองเธอจนพูดไม่ออก ในที่สุด หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ซันนี่ก็ตั้งสติได้และตะโกนลั่น
” ‘อ้าว’ อะไรของเธอ?! นี่พวกเธอทำบ้าอะไรกันอยู่?!”
น้ำเสียงของเขาดังสนั่น เต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตาและความโกรธ
ทั้งเนฟและแคสซี่หันมาเผชิญหน้ากับเขา พวกเธอมีสีหน้าที่งุนงงอย่างเห็นได้ชัด
“ตะโกนทำไมเหรอ?”
ซันนี่อ้าปากค้าง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะเสียสติ ทำไมพวกเธอถึงดูเฉยเมยขนาดนี้? มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่?!
ด้วยความพยายามจะหาเหตุผลจากสถานการณ์นี้ เขาจึงก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังและจ้องมองเนฟิส เธอ… เดี๋ยวก่อน… เมื่อกี้เขากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่?
เขาหิวเหลือเกิน มันยากที่จะจดจ่อกับสิ่งอื่นใดนอกจากอาหาร…
