หากซันนี่มีความรู้เรื่องอาวุธมีคม เขาคงจะเรียกมันว่า “ถังเตา” อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้เลย สิ่งที่เขาสรุปได้มีเพียงแค่ใบดาบมีคมด้านเดียว ซึ่งหมายความว่ามันน่าจะถูกออกแบบมาสำหรับการฟันและตัดมากกว่าการแทง และด้ามจับก็ยาวพอที่จะใช้สองมือจับได้
แถมดาบเล่มนี้ยังสวยมากอีกด้วย
เขาสั่งให้เงามาพันรอบใบมีดสีคราม ทันใดนั้นเหล็กกล้าก็กลายเป็นสีน้ำเงินดำ พร้อมประกายไฟสีขาวที่กระจายอยู่ทั่วไป ดูราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว
ซันนี่ลุกขึ้นยืนแล้วเหวี่ยงดาบสองสามครั้งเพื่อทำความคุ้นเคยกับน้ำหนักของมัน คมดาบแหว่งอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว
‘เอาละ ตอนนี้ฉันดูเหมือนผู้ตื่นรู้จริงๆ เสียที’
หลังจากนั้น เขาก็เหลือบมองไปที่ซากของนักเก็บกวาดกระดองแล้วทำหน้าเหยเก เห้อ… ส่วนนี้คงไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็จัดการงัดกระดองที่แตกออกและเฉือนเนื้อสีชมพูนุ่มๆ ออกมาได้สองสามชิ้น เขายังไม่ลืมที่จะสกัดคริสตัลที่ส่องสว่างออกมาจากหน้าอกของสัตว์ร้าย—เศษเสี้ยววิญญาณ นั่นเอง
เขาพยายามดูดซับเศษเสี้ยวนั้นโดยไม่ได้หวังอะไรมาก พลางนึกถึงวิธีที่ควรจะทำ—และเป็นไปตามคาด ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‘พวกมันไม่มีประโยชน์โดยตรงกับฉันจริงๆ ด้วยแฮะ’
ซันนี่ยักไหล่แล้วเก็บเศษเสี้ยววิญญาณและเนื้อใส่ในย่ามที่ถักขึ้นมาลวกๆ จากสาหร่ายสีดำ ก่อนจะมองไปยังดวงอาทิตย์
