เขารู้สึกขัดใจมาก จึงชกแผ่นเหล็กอีกครั้งจนเกือบเจ็บนิ้ว ทว่าผลลัพธ์ยังคงเดิม
“บ้าชะมัด!”
ซันนี่เดินไปมาครู่หนึ่ง พยายามระงับอารมณ์โกรธ ดูเหมือนเขาจะถูกลิขิตมาให้เป็นคนอ่อนแอ ท้ายที่สุดแล้ว แรงกระแทกของการชกขึ้นอยู่กับมวลและความเร่ง ความเร่งอาจพัฒนาได้ด้วยเทคนิคและการฝึกฝน แต่มวลเป็นสิ่งที่เขาควบคุมได้ยาก
เขาหยุดโตแล้ว และความสูงของเขาก็คงไม่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในอนาคต ไม่ว่าซันนี่จะฝึกหนักแค่ไหน เขาก็จะเป็นรุ่นน้ำหนักเบาอยู่เสมอ
‘มันยุติธรรมตรงไหนเนี่ย?’
ทันใดนั้นความขุ่นเคืองก็พุ่งพล่าน เขาชกแผ่นเหล็กอีกครั้ง ใส่ความอัดอั้นทั้งหมดลงไปในหมัดนี้
ในจังหวะนั้น สัญชาตญาณแปลกประหลาดบางอย่างก็ตื่นขึ้นในใจของซันนี่
เงาของเขาไหลขึ้นมาตามคำสั่งของสัญชาตญาณนั้น และพันรอบมือของเขาไว้ ติดแน่นราวกับถุงมือสีดำ ในวินาทีถัดมา หมัดก็ปะทะเข้ากับแผ่นเหล็ก
เครื่องจักรระเบิดแรงสั่นสะเทือนออกมาจากการปะทะ ซันนี่ร้องอุทานด้วยความเจ็บปวดและก้าวถอยหลังพลางกุมหมัดที่ฟกช้ำเอาไว้ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผลลัพธ์ก็ปรากฏขึ้น ทว่ามันไม่ใช่เก้าอีกต่อไป
มันไม่ใช่แม้แต่สิบ
แต่มันคือ สิบแปด
เขาจ้องมองตัวเลขที่แสดงอยู่นานแสนนานโดยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ
จากนั้น รอยยิ้มกว้างก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซันนี่
“เข้าใจแล้ว มิน่าล่ะ แน่นอนอยู่แล้ว!”
เขากำหมัดอีกครั้ง มองลงไปที่ถุงมือเงาสีดำ
