ซันนี่ครางออกมาด้วยความเจ็บปวดไปทั้งตัว ผิวหนังที่แผ่นหลังซึ่งถูกแส้ของพ่อค้าทาสฟาดจนปริและถูกหนามกระดูกของตัวอ่อนที่เพิ่งเกิดใหม่ทิ่มแทงนั้นทรมานเป็นพิเศษ เขาเริ่มสั่นเทาอีกครั้ง ถูกความหนาวเหน็บที่น่าสะพรึงกลัวเข้าครอบงำอีกหน
‘สงสัยจะยังไม่จบแฮะ’
ความคิดของเขาเริ่มช้าและขุ่นมัว
‘แล้วฉันต้องทำอะไรต่อล่ะ?’
ร่างมืดทะมึนปรากฏขึ้นเหนือตัวเขา นั่นคือฮีโร่หนุ่มที่ยังคงดูสงบนิ่งและหล่อเหลาเหมือนเดิม มีรอยดินและรอยขีดข่วนบนชุดเกราะของเขาบ้าง แต่โดยรวมแล้วทหารหนุ่มดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก เขายื่นมือข้างหนึ่งมาให้ซันนี่
“ลุกขึ้นเถอะ ถ้านอนตรงนี้นายจะแข็งตายเอา”
ซันนี่ถอนหายใจ ยอมรับความจริงที่ว่าฝันร้ายครั้งแรกของเขายังไม่จบสิ้นลง เขาขบกรามแน่นและค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ โดยเมินเฉยต่อมือที่ยื่นมาช่วยเหลือของฮีโร่หนุ่ม
รอบตัวพวกเขาคือภาพของการนองเลือดที่สยดสยอง นอกจากทาสทั้งสามและฮีโร่หนุ่มแล้ว สมาชิกทุกคนในขบวนทาสตายหมด ร่างของพวกเขาเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ถูกตัดแขนขาหรือฉีกเป็นชิ้นๆ อย่างน่าเวทนา มีซากศพที่น่ารังเกียจของตัวอ่อนปรากฏให้เห็นประปราย เงาที่ทอดจากกองไฟเต้นระบำอย่างรื่นเริงไปทั่วลานหิน ดูไม่สะทกสะท้านกับภาพที่น่าสยดสยองนี้เลย
ซันนี่เองก็เหนื่อยเกินกว่าจะไปใส่ใจ
