งดู เขากระโดดลงจากหลังม้า
“หัวหน้า!” ไม่นานนักร่างสองร่างก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลี่เต้าและหลี่ชิงเอ๋อร์
หลี่เต้ามองดูจางเมิ่งและเสวี่ยปิงที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะกล่าวว่า “ข้าให้พวกเจ้าเฝ้าจวนอัครเสนาบดี ไม่มีปัญหาอะไรใช่หรือไม่”
ทั้งสองคนส่ายหน้า เสวี่ยปิงเอ่ยปากว่า “หัวหน้า หลังจากที่พวกเราปิดล้อมจวนอัครเสนาบดีเมื่อคืนก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย พวกเราจึงไม่ได้เข้าไปสำรวจ”
หลี่เต้าพยักหน้า สายตาของเขามองไปที่ประตูใหญ่สีแดงชาดของจวนอัครเสนาบดี “ไปกันเถอะ” ทุกคนเดินตามร่างของหลี่เต้ามาถึงหน้าประตูใหญ่อย่างรวดเร็ว
โครม!
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของฝูงชนที่มามุ่งดู หลี่เต้าได้เตะประตูใหญ่จนพังทั้งบาน ประตูที่ล้มลงกระแทกพื้นส่งเสียงดังสนั่น ทว่าเมื่อได้เห็นสภาพภายในจวนอัครเสนาบดีอย่างชัดเจน ทุกคนรวมถึงหลี่เต้าต่างก็ขมวดคิ้ว กลิ่นคาวเลือดอันรุนแรงโชยมาปะทะใบหน้า เมื่อมองดูให้ชัดก็เห็นศพจำนวนมากอยู่ภายในจวนอัครเสนาบดี
จางเมิ่งขมวดคิ้วกล่าวว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่”
เสวี่ยปิงหันหลังกลับมาตอบว่า “หัวหน้า หลังจากเกิดเหตุเมื่อวานพวกเราก็ได้ปิดล้อมจวนอัครเสนาบดีในทันที แต่ไม่รู้เลยว่าด้านในจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้”
หลี่ชิงเอ๋อร์เดินวนเวียนสำรวจโดยรอบอย่างละเอียด ก่อนจะหันกลับมากล่าวว่า “พี่ชาย ที่นี่มีร่องรอยของค่ายกล น่านะเป็นค่ายกลที่แยกจวนอัครเสนาบดีออกจากโลกภายนอก หากไม่ได้เข้ามาข้างในก็จะไม่มีทาง
