าอย่างที่คาดไว้ เพราะทุกคนพบว่าที่จวนของขุนนางน้อยใหญ่ทั่วเมืองหลวง ไม่รู้ว่ามีองครักษ์จากวังหลวงมาเฝ้าตั้งแต่เมื่อใด ผู้คนที่มามุ่งดูต่างไม่รู้ว่าเหตุใดคนพวกนี้ถึงได้ปรากฏตัวขึ้น แต่ผู้ที่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังต่างทราบดีว่า วังหลวงกำลังจะเริ่มชำระสะสางบัญชีแล้ว
พวกที่ก่อนหน้านี้สนับสนุนเจียนจื่อเต้าในวังหลวงอย่างไร ตอนนี้ก็กำลังหวาดหวั่นเท่านั้น ฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ขุนนางก็ต้องเปลี่ยนตาม ไม่มีใครรู้ว่าหลังจากองค์หญิงหมิงเยว่ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางจะจัดการกับขุนนางเก่าเหล่านี้อย่างไร ตอนที่ฮ่องเต้จ้าวซิงยังอยู่อาจจะยังพอเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าแก่เก็บคนเจ้าไว้บ้าง แต่พวกเขาไม่มีความสัมพันธ์เก่าแก่กับองค์หญิงหมิงเยว่เลยแม้แต่น้อย
ยามเช้าตรู่ของอีกวัน ประตูจวนอูอันกงก็ถูกเคาะเปิด
“ท่านอูอันกง องค์หญิงทรงมีรับสั่ง” จ้าวอี๋ก้มกายคำนับหลี่เต้าอย่างนอบน้อมก่อนแล้วจึงค่อยเอ่ยปาก เมื่อมองดูใบหน้าที่ยังดูเยาว์วัยของหลี่เต้า จ้าวอี๋ก็นึกถึงเรื่องราวมากมายในยามนี้ จนถึงตอนนี้เขาก็จดยังจำแม่ทัพหนุ่มที่เคยเห็นอยู่ข้างหยางหลินที่ด่านเฟยเฟิงได้ ไม่มีใครคาดคิดว่าเพียงแค่เวลาผ่านไปราวห้าปี แม่ทัพหนุ่มผู้นั้นจะก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งในปัจจุบันได้ หลี่เต้าเห็นว่าจ้าวอี๋เป็นคนคุ้นเคยจึงไม่เกรงใจ เขายิ้มน้อย ๆ พลางกล่าว “ลำบากท่านขันทีแล้ว”
“ท่านอูอันกง นี่ไม่นับว่าเป็นการลำบากอะไร” จ้าวอี๋ไม่รอใ
