เหตุผล นางรู้จากคำพูดนั้นทันทีว่ามันอันตรายมากเพียงใด นั่นคือเทพมนุษย์ ในตอนที่พี่ชายของนางต่อสู้กับไก่เซียนจงประมุขสำนักปราบสวรรค์ พวกนางต้องหลบไปไกลถึงร้อยลี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวใหญ่โตได้ ทันใดนั้นหลี่ชิงเอ๋อร์ก็ถามขึ้นว่า “แล้วต่อจากนี้เล่า? ควรทำอย่างไรต่อไป”
หลี่เต้าหยิบชาที่จิ่วเอ๋อร์รินใหม่ขึ้นมา เขาเป่าตามความเคยชินแล้วกล่าวว่า “ต่อจากนี้คงเป็นการชำระบัญชี ถึงอย่างไรอัครเสนาบดีก็ตายไปแล้ว แต่เขาได้ทิ้งของไว้ไม่น้อย”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของหลี่ชิงเอ๋อร์ก็พลันเปล่งประกาย นางกล่าวขึ้นว่า “ถ้าเช่นนั้น ท่านไปบอกหมิงเยว่ให้ท่านจัดการเรื่องจวนอัครเสนาบดีเถิด ในตอนนั้นจวนอัครเสนาบดีปฏิบัติต่อจวนอันหยวนป๋อของพวกเราอย่างไร พวกเราก็จะจัดการพวกเขาเช่นนั้น”
หลี่เต้าพยักหน้า “ข้าจะลองดู”
การจัดการกับเจียนจื่อเต้าเพียงอย่างเดียวนั้นยังไม่พอ เมื่อตัดสินใจแก้แค้นแล้วก็ต้องทำให้ถึงที่สุด ในตอนนั้นสิงโตหินหน้าจวนอันหยวนป๋อแตกละเอียดอย่างไร สิงโตหินหน้าจวนอัครเสนาบดีก็ต้องยับเยินยิ่งกว่านั้น ราตรีกาลผ่านไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงของไก่ขันยามอรุณรุ่งมาเยือน วันนี้ถนนในเมืองหลวงคึกคักกว่าทุกวัน ผู้คนมากมายต่างพากันสอบถามว่าในวังหลวงเกิดเหตุการณ์ใหญ่อะไรขึ้น ถึงได้มีความวุ่นวายถึงเพียงนี้ ทว่าแม้จะมีขุนนางฝ่ายปกครองและฝ่ายทหารมากมาย แต่ข่าวสารกลับไม่ได้แพร่สะพัดออกม
