ยทหารที่อยู่ในที่นี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นบุรุษ
แม้ต้าเฉียนจะมีขนบธรรมเนียมที่ค่อนข้างดี แต่เรื่องศักดิ์ศรีระหว่างชายหญิงนั้นบุรุษยังคงได้เปรียบอย่างมาก การให้สตรีที่มีเพียงความ ‘งดงาม’ มายืนอยู่เหนือศีรษะของทุกคน ในใจพวกเขาก็ต่างรู้สึกต่อต้านโดยไม่รู้ตัว
และในจำนวนนั้นก็รวมถึงบุคคลสำคัญบางคนด้วย อย่างเช่น…
ราชองครักษ์ทั้งสามนาย ในตอนนี้สีหน้าของพวกเขาทั้งสามคนได้แสดงความลังเลใจออกมา หลังจากครู่หนึ่งผ่านไป ทั้งสามคนก็พลันเงยหน้าขึ้นสบตากัน ดูเหมือนจะได้ข้อสรุปรวมกันแล้ว
ดังนั้นท่าทีระแวดระวังที่มีต่อจ้าวจื่อเต๋าจึงหายไป ราชองครักษ์คนหนึ่งก้าวออกมากล่าวว่า “พวกเราสามคนมีหน้าที่ปกป้องผลประโยชน์ของราชวงศ์”
“บัดนี้เขามีสายเลือดตระกูลจ้าวแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องลงมือต่อไป”
เมื่อได้ยินดังนั้น จ้าวจื่อเต๋าก็ยิ้มบางออกมา “ขอบคุณราชองครักษ์ทั้งสามมาก”
ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่พยักหน้ารับอย่างเงียบๆ
การกระทำครั้งนี้ในแง่หนึ่งก็ถือว่าพวกเขาทั้งสามคนเป็นกลุ่มแรกที่ยอมรับสถานะการเป็นคนตระกูลจ้าวของจ้าวจื่อเต๋า หากเป็นเช่นนั้นทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป จากเดิมที่เป็นบุคคลภายนอกคิดจะแย่งชิงราชบัลลังก์ ก็กลายเป็นการต่อสู้ภายในตระกูลจ้าว
“ท่านราชองครักษ์ทั้งสาม พวกท่านจะขัดพระราชโองการสุดท้ายของฝ่าบาทหรือ” จ้าวจงไม่คาดคิดว่าผู้ที่ทรยศเป็นคนแรกจะเป็นราชองครักษ์ทั้งสาม
หนึ่งในสามคนนั้นก้าวออกมากล่าว
