่อพบว่าเขาก็กำลังจ้องมองอย่างไม่กระพริบตาเช่นกัน นางจึงอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหึในลำคอ อย่างไรก็ตามนางเข้าใจหลี่เต้าผิดไป
แม้ว่าองค์หญิงหมิงเยว่จะงดงามน่าตะลึง แต่หลี่เต้าก็เพียงแค่มองนางมากกว่าปกติเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น ความสนใจของเขาส่วนใหญ่ยังคงจดจ่ออยู่ที่เสี่ยวอวี่เอ๋อร์ เพียงแต่เพราะเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ยืนอยู่ข้างองค์หญิงหมิงเยว่ จึงกำลังดูเหมือนว่าเขาเหม่อมองทั้งสองคน
องค์หญิงหมิงเยว่ให้เหล่านางกำนัลอยู่ด้านหลังสุด นางจูงมือเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เดินมาด้านหน้าสุด ไปยืนเรียงแถวเดียวกับเจียนจื่อเต้าและไทเฮา การปรากฏตัวอย่างกะทันหันขององค์หญิงหมิงเยว่ทำให้รู้สึกราวกับว่าเป็นการตบหน้าไทเฮา ทำให้ไทเฮารู้สึกเสียหน้าในทันที แต่นางก็ไม่กล้าก่อเรื่อง แม้ฮ่องเต้จะสวรรคตแล้ว แต่บารมียังคงอยู่ ในตอนนี้ยังไม่มีผู้ใดกล้าล่วงเกินองค์หญิงหมิงเยว่ที่เคยได้รับความโปรดปรานอย่างล้นเหลือ
แต่ไทเฮาก็ไม่มีทางระบายความโกรธที่อัดอั้นอยู่เต็มอก ตอนแรกนางถูกหลี่เต้าข่มขวัญ แล้วการปรากฏตัวของเจียนจื่อเต้าก็ทำให้นางนึกถึงแผนการที่พังทลาย ต่อมาจ้าวฉงก็ตบหน้านาง และสุดท้ายคือคำพูดของหมิงเยว่ที่ทำให้นางต้องปิดปาก เรื่องเหล่านี้ทำให้ไทเฮารู้สึกอับอายและโกรธแค้น ในตอนนี้สายตาของไทเฮาตกไปที่ร่างเล็ก ๆ ที่อยู่ทางขวามือขององค์หญิงหมิงเยว่ ทันใดนั้นไทเฮาก็มีความคิดใหม่ขึ้นมา แม้จะรังแกคนโตไม่ได้ แต่นางก็ยังรังแกเด็กได้ ดั
