สนาบดีผู้นั้น หลี่เต้าไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะคิดไม่ได้ว่าฮ่องเต้ต้องการกำจัดเขา
จ้าวฉงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “คงไม่มีปัญหาอะไร องครักษ์พิเศษสามนายร่วมมือกันสามารถต่อกรกับเทพมนุษย์ได้ เว้นแต่ว่าในจวนอัครเสนาบดีจะมีเทพมนุษย์อยู่” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เต้าก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ในตอนนั้นเองได้มีเงาร่างสองร่างวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจากนอกวังหลวง มุ่งหน้ามายังพระที่นั่งไท่เหอ เมื่อวิ่งมาถึงด้านล่างบันไดของพระที่นั่งไท่เหอและกำลังจะปีนขึ้นมานั้น ทันใดนั้นจ้าวฉงก็พลันยกมือขึ้น ม่านพลังได้ปรากฏขึ้นกันเงาร่างทั้งสองไว้ที่บันไดด้านล่าง “องค์ชายทั้งสอง มีคนมามากมาย ขอให้รออยู่ด้านนอก”
ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจ้าวคังและจ้าวหย่งนั่นเอง หลังจากทั้งสองคนยืนนิ่ง จ้าวคังก็เงยหน้าขึ้นกัดฟัน “ท่านอูอันกง เสด็จพ่อของข้า…” คำพูดที่เหลือเขาไม่กล้าเอ่ยออกมา หลี่เต้าพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ ในชั่วพริบตา จ้าวคังและจ้าวหย่งก็พลันทรุดฮวบลงกับพื้นโดยพร้อมกัน “เสด็จพ่อ!”
แม้ว่าปกติแล้วจ้าวคังและจ้าวหย่ง ทั้งสองคนจะไม่ค่อยเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้นัก แต่ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ยังคงมีความผูกพันระหว่างบิดากับบุตรอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พวกเขากลับมาจากถังโจว เพราะได้รับการอบรมสั่งสอนจากหลี่เต้า ฮ่องเต้จึงค่อย ๆ สนิทสนมกับพวกเขามากขึ้น ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี แต่ข่าวร้ายนี้กลับทำให้พวกเข
