นั้น ถือเป็นการไม่ให้เกียรติ
“ท่านขันทีคิดมากไปแล้ว ข้าแค่มองหาองค์หญิงหมิงเยว่เท่านั้น” เนื่องด้วยทั่วทั้งเมืองหลวงต่างรู้ดีว่าอูอันกงชื่นชอบองค์หญิงหมิงเยว่ หลี่เต้าจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังสิ่งใด
“องค์หญิงหมิงเยว่ยังไม่มาหรือ”
จ้าวฉงมองดูเหล่าสนมทั้งหมดแล้วเอ่ยว่า “ข้าส่งคนไปเชิญองค์หญิงหมิงเยว่ด้วยตนเอง บางทีอีกครู่นางอาจมาก็ได้”
หลี่เต้าพยักหนารับ เมื่อไทเฮาและเหล่าสตรีในวังหลังเสด็จมาถึง ผู้คนก็มาครบเกือบหมดแล้ว ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด จ้าวอี๋ได้เดินมายืนอยู่ข้างกายจ้าวฉง “ท่านพ่อบุญธรรม ตอนนี้เหลือเพียงองค์รัชทายาทและองค์หญิงหมิงเยว่ที่ยังไม่มา” เขากล่าวเสียงเบา พูดถึงเสือ เสือก็มา เมื่อคำพูดของจ้าวอี๋เพิ่งจะจบลง จ้าวฉงและอีกสองคนก็เห็นร่างของจ้าวเหนียนก้าวผ่านประตูวังเข้ามาจากที่ไกล ๆ แต่เมื่อได้เห็นจ้าวเหนียน สีหน้าของจ้าวฉงก็แสดงความผิดปกติออกมาทันที
