ทอาจจะเกิดปัญหาจริง แต่พระองค์จะไม่มีทางนั่งรอความตายอย่างง่ายดายเช่นนี้แน่”
“ดังนั้นทุกอย่างย่อมมีความไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับว่าฝ่าบาทหรืออัครเสนาบดี ใครจะมีฝีมือเหนือกว่ากัน”
“แน่นอนว่าสิ่งที่ข้าสงสัยในตอนนี้คือ เหตุใดจู่ ๆ อัครเสนาบดีจึงทำเช่นนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน”
“ทั้งสองฝ่ายต่างมีจุดประสงค์อะไรกันแน่”
หลี่เต้ากล่าวว่า “คำถามนี้ต้องถามผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น เพราะบางเรื่องกว่าจะถึงที่สุดแล้ว คนนอกย่อมไม่อาจล่วงรู้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนฉลาดเช่นพวกเขา”
หยางหลินถามขึ้น “ถ้าเช่นนั้นพวกเราจะรอดูเฉย ๆ อย่างนี้หรอ?”
หลี่เต้ายกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้าสงบนิ่งว่า “แน่นอนว่าแครอดูไปก่อนก็พอแล้ว”
หากพูดถึงในสถานการณ์ที่มีกำลังไม่เพียงพอ ผู้ที่อยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจำเป็นต้องคาดเดาอย่างระมัดระวังและเลือกข้างเพื่อปกป้องตนเองให้ปลอดภัย แต่หากมีกำลังเพียงพอแล้วนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงสิ่งเหล่านี้ เพียงแค่คอยดูสถานการณ์เท่านั้นก็พอ แน่นอนว่าที่จริงแล้วก็สามารถเลือกที่จะลงมือโดยตรงได้ แต่เช่นนั้นมันจะมีตัวแปรมากเกินไป สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ไม่ว่าจะเป็นจวนอัครเสนาบดีหรือทางฝั่งฮ่องเต้ เขาก็ไม่มีความสนใจที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย ในความเป็นจริงแล้วทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความขัดแย้งกับเขา
เรื่องของจวนอัครเสนาบดีนั้นไม่ต้องพูดถึง แม้ว่าเขาจะเข้าใจการกระทำของฮ่องเต้ในตอนน
