็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด
สุดท้ายนางยังอยากจะลองอีกครั้ง แต่ฮ่องเต้กลับไม่ไว้หน้านางเลยจริงๆ
“เจ้าตัวไร้ความสามารถนั้นดูท่าจะหมดหวังเสียแล้ว”
ไทเฮาเอนกายพิงเก้าอี้นวมพลางเอ่ยพึมพำกับตัวเอง เมื่อนึกถึงว่าแผนการทั้งหมดที่นางวางไว้ต้องล้มเหลวกลางคัน ในใจก็รู้สึกไม่อยากยอมรับ ตอนนี้หนทางที่อยู่ตรงหน้านางมีเพียงสามทาง
ทางแรกคือเปิดเส้นทางลัด เลือกวิธีแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทที่ไม่ปกติ แต่ในตอนนี้ความยากลำบากนั้นสูงเกินไป นางไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ฮ่องเต้ยังมีชีวิตอยู่
ทางที่สองคือทำเหมือนตอนที่ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ ให้จ้าวเชียวหลบซ่อนตัวไปก่อน ดูว่าจะสามารถทำให้เขารับตำแหน่งมาแบบฮ่องเต้ได้หรือไม่ แต่การจะทำซ้ำเรื่องเช่นนี้มันยากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุการณ์แบบฮ่องเต้ที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่งนั้น นางรู้ว่าผู้อื่นก็ต้องรู้เช่นกัน
ส่วนทางที่สามก็คือทางที่มั่นคงที่สุด ต้องเปลี่ยนไปสนับสนุนองค์ชายองค์อื่นขึ้นครองราชย์แทน
แต่องค์ชายใหญ่และองค์ชายรองนั้นใช้ไม่ได้เด็ดขาด พวกเขาเป็นคนของจวนอัครเสนาบดี เมื่อนึกถึงจวนอัครเสนาบดี แววตาของไทเฮาก็เต็มไปด้วยความหวาดระแวง แต่ก่อนนางก็ถูกคนของจวนอัครเสนาบดีส่งเข้าวังมาเช่นกัน ทว่าตอนนั้นเขายังไม่ได้เป็นอัครเสนาบดี และเพราะเคยติดต่อกันมาก่อน นางจึงเข้าใจดีว่าตนไม่มีทางเอาชนะจวนอัครเสนาบดีได้ หากจะลงมือกับองค์ชายใ
