หญ่และองค์ชายรอง อย่างแรกคือไม่ต้องพูดถึงว่าทั้งสองจะร่วมมือกับนางหรือไม่ และถึงแม้พวกเขาจะยอมร่วมมือด้วย นางก็ไม่กล้ารับ เกรงว่าจะพลาดพลั้งเอาตัวเองเข้าไปพัวพัน ดังนั้นสุดท้ายจึงเหลือแค่องค์ชายสามและองค์ชายสี่
ไทเฮาพึมพำกับตัวเอง “ได้ยินว่าหลังกลับมาจากถังโจว เจ้าสามและเจ้าสี่ก็สนิทสนมกับอู่อันกงมาก”
“หากสนับสนุนพวกเขาทั้งสอง ไม่รู้ว่าจะสามารถดึงอู่อันกงมาเป็นพวกได้ด้วยหรือไม่”
หากเป็นก่อนหน้านี้นางคงไม่มีทางคิดเรื่องอู่อันกงเลย อีกทั้งยังจะต่อต้านด้วยซ้ำ เพราะจ้าวเชียวกับหลี่เต้ามีความขัดแย้งกัน แต่ตอนนี้จ้าวเชียวอยู่ในสภาพกึ่งพิการ นางเองก็เตรียมจะปล่อยวางแล้ว ดังนั้นก็ย่อมไม่มีความขัดแย้งอีกต่อไป
“ลองดูก็ได้”
สุดท้ายไทเฮาก็ตัดสินใจจะลองดู สมดังคำโบราณที่ว่าอย่าใส่ไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียวกัน ครั้งนี้นางเตรียมจะลงทุนกับทั้งองค์ชายสามและองค์ชายสี่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จากบรรดาองค์ชายทั้งห้านางก็ลงทุนไปแล้วสามองค์ อัตราความเสี่ยงก็จะลดลง แม้ว่าการกระทำเช่นนี้อาจจะได้ผลตอบแทนไม่สูงเท่ากับการทุ่มเทให้คนเดียว แต่ในสถานการณ์ปัจจุบันนี้นางจำเป็นต้องรับประกันว่าตนเองจะไม่พ่ายแพ้เสียก่อน
อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ฮ่องเต้และจ้าวจงเดินออกมาจากตำหนักซื่อหนิง พวกเขาก็เดินเอ้อระเหยลอยชายไปตามระเบียงทางเดิน ไม่มีทีท่ารีบร้อนแต่อย่างใด
“จ้าวจง เจ้าว่าไทเฮาผู้เป็นมารดาของข้าคิดอย่างไรกันแน่?” จู่ ๆ ฮ่องเ
