ยามเช้าตรู่ หลี่เต้าค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาจากความงัวเงีย เมื่อลืมตาขึ้นมาเขาก็เห็นจิ่วเอ๋อร์กำลังแต่งตัวอย่างระมัดระวังอยู่ข้าง ๆ อาจเป็นเพราะนางรับรู้ได้ถึงบางสิ่ง จิ่วเอ๋อร์จึงค่อย ๆ หันหน้ามาก่อนจะสบตาเข้ากับหลี่เต้าพอดี ทันใดนั้นใบหน้าน้อย ๆ ของนางก็แดงระเรื่อ โดยเฉพาะเมื่อสังเกตเห็นว่าตอนนี้บนร่างของนางสวมเพียงเสื้อชั้นในตัวน้อยเท่านั้น
แต่ไม่นานนางก็ข่มความเขินอายในใจลง ในใจของนางคิดว่าทั้งร่างกายของนางเป็นของคุณชายอยู่แล้ว เหตุใดจะต้องอายที่ให้เขาเห็น
“คุณชาย จิ่วเอ๋อร์จะไปเตรียมน้ำล้างหน้าให้ท่านเดี๋ยวนี้”
หลังพูดจบ จิ่วเอ๋อร์ก็รีบแต่งตัวอย่างคล่องแคล่ว นางสวมถุงเท้าลงบนเท้าเล็กที่ขาวดังหยกแล้วสวมรองเท้าปักลายวิ่งออกไป ไม่นานหลังจากนั้นจิ่วเอ๋อร์ก็ถือกะละมังน้ำร้อนเข้ามาในห้องเพื่อปรนนิบัติหลี่เต้า
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว หลี่เต้าและจิ่วเอ๋อร์ก็ออกจากห้องไปด้วยกัน เนื่องด้วยสตรีทั้งหลายในเรือนหลังล้วนไม่ใช่คนธรรมดา จึงมีหลายคนสังเกตเห็นการกระทำของจิ่วเอ๋อร์ แต่ก็ไม่มีผู้ใดพูดอะไรมากมาย เพราะพวกนางล้วนรู้ดีว่าจิ่วเอ๋อร์เป็นผู้ที่อยู่เคียงข้างหลี่เต้ามายาวนานที่สุด อย่าว่าแต่เพียงการเข้าเรือนหนึ่งราตรีเลย ต่อให้วันหนึ่งจิ่วเอ๋อร์ได้เป็นนายหญิงใหญ่ พวกนางก็จะไม่รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
มีเพียงหลี่ชิงเอ๋อร์ผู้ร่าเริงที่เห็นจิ่วเอ๋อร์แล้วก็รีบลากนางไปหยอกเย้า ในขณะที่จวนอ
