หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป กองทหารม้าขนาดใหญ่ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นนอกเรือน รถม้าคันหน้าสุดมีสีทองทั้งคัน เทียมด้วยสัตว์ประหลาดที่มีลักษณะคล้ายม้าตัวทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีทองและดูดุร้าย ทันทีที่รถม้าหยุดลง ร่างหนึ่งก็พลันพุ่งออกมาจากด้านในรถม้า
“เจ้ลูกทรพีอยู่ที่ใด! ให้มันไสหัวออกมาพบเราเดี๋ยวนี้!”
ใบหน้าของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว จิตสังหารแผ่ซ่านออกมา พระองค์กระโดดลงจากรถม้าแล้ววิ่งเข้าไปในเรือนทันที โดยไม่สนใจการประคองของจ้าวฉง
“ล้อมไว้”
เมื่อจ้าวฉงเห็นเช่นนั้นเขาก็หันไปออกคำสั่ง
“ขอรับท่านขันที”
ทหารส่วนหนึ่งทำการล้อมเรือนทั้งหลังเอาไว้ ส่วนที่เหลือได้ติดตามจ้าวฉงเข้าไปด้านใน
“หมิงเยว่!”
หลังจากเข้ามาด้านในแล้วฮ่องเต้ก็เอ่ยปากเรียกทันที ไม่นานนักฮ่องเต้ก็มาถึงหน้าห้องโถงใหญ่ที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน
“เสด็จพ่อ ลูกอยู่ที่นี่เพคะ”
หลังจากฮ่องเต้ก้าวข้ามธรณีประตูอีกบานเข้ามา เขาก็เห็นองค์หญิงหมิงเยว่ยืนนิ่งอยู่นอกห้องโถง ส่วนเถียซานเหนียงและหลี่เต้านั้นก็กำลังยืนอยู่ด้านหลังของนาง
“หมิงเยว่ เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”
ฮ่องเต้รีบก้าวเข้าไปใกล้องค์หญิงหมิงเยว่ แล้วรีบพินิจตรวจดูนางอย่างละเอียดทั่วตัว
พอองค์หญิงหมิงเยว่เห็นท่าทางกังวลของฮ่องเต้เช่นนั้น ในใจก็พลันอบอุ่นขึ้นมา นางส่ายหน้าพลางเอ่ยเสียงเบา “เสด็จพ่อ โชคดีที่เชิญอูอันกงมา ลูกกับซานเหนียงจึงไม่เป็นอันใดเพคะ”
“ไม่เป็นไรก็ดี
