ปตลอดกาล แม้แต่กรณีเบาก็ยังทิ้งผลร้ายที่ยากจะเยียวยาไว้”
เมื่อฟังจบความโกรธในดวงตาของฮ่องเต้ก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้น
“ไม่อยากฟื้นงั้นหรือ? ช่างฉลาดนัก”
เมื่อนึกถึงอันตรายที่หมิงเยว่ได้เผชิญก่อนหน้านี้ ฮ่องเต้ก็เอ่ยเสียงเย็นชา “ไม่ต้องสนใจมากนัก บังคับให้มันฟื้นขึ้นมา จะพิการก็พิการไป”
“ต่อให้จิตวิญญาณไม่สมบูรณ์ เราก็จะทำให้ลูกทรพีผู้นี้พิการในโลกแห่งความเป็นจริง”
เมื่อเห็นฮ่องเต้ทำหน้าจริงจังเช่นนั้น จ้าวฉงจึงพยักหน้า ขณะที่จ้าวฉงกำลังจะลงมือนั่นเอง ทันใดนั้นองค์หญิงหมิงเยว่ก็ก้าวออกมา
“เสด็จพ่อ การที่จิตวิญญาณได้รับบาดเจ็บไม่ใช่เรื่องเล็ก ปล่อยเขาไปก่อนเถิด รอให้เขาฟื้นขึ้นมาเองแล้วค่อยจัดการ”
ทว่าในร่างของจ้าวเชียวตอนนี้ จิตสำนึกของจ้าวเชียวกำลังดิ้นรนส่งเสียงตะโกนดังลั่น
“อย่าตกลงนะ บังคับให้ข้าฟื้นเดี๋ยวนี้เลย”
“นางกำลังจงใจทำร้ายข้า”
แม้ว่าการบังคับให้จิตวิญญาณฟื้นคืนมาอาจจะทำให้กลายเป็นคนสติไม่ดี แต่ก็ยังมีโอกาสที่จะไม่เป็นเช่นนั้น ในตอนนี้เขายอมตายเสียยังดีกว่าต้องอยู่ในสถานที่ผีสางเช่นนี้ต่อไป แต่ฮ่องเต้กลับไม่คิดเช่นนั้น
ฮ่องเต้มองดูธิดาของตนด้วยสีหน้าปลาบปลื้ม “หมิงเยว่ เจ้ายังคงอ่อนโยนเช่นเคย เจ้าลูกทรพีผู้นี้คิดจะทำร้ายเจ้า แต่เจ้ากลับยังพูดแก้ต่างให้มัน”
หมิงเยว่ทำเพียงยิ้มบางไม่ได้เอ่ยวาจาใด
ฮ่องเต้กล่าวต่ออีก “แต่ก็สมควรแล้ว ในเมื่อครั้งก่อนเจ้ายังสามารถโน้มน้าวให้ข้าไว้ช