ีวิตสุนัขป่านั่นได้ เรื่องเช่นนี้ก็ดูจะเป็นเรื่องปกติ”
สุนัขป่า?
หลี่เต้า “???”
จากนั้นฮ่องเต้ก็หันไปมองจ้าวเชียวที่สลบอยู่
“เจ้าลูกอกตัญญู โชคดีที่เจ้ามีพี่สาวที่ดี รอให้เจ้าฟื้นขึ้นมาเสียก่อนแล้วข้าจะจัดการกับเจ้า”
จ้าวเชียว “…”
เมื่อพูดจบ ฮ่องเต้ก็เอ่ยกับจ้าวฉงที่อยู่ด้านข้าง “ให้หน่วยองครักษ์มังกรเงินเข้ามารับช่วงดูแลแคว้นแห่งนี้ แล้วส่งองครักษ์มังกรทองอีกสองนายมาเฝ้าดู จนกว่าเจ้าลูกทรพีผู้นี้จะยอมฟื้น”
จ้าวฉงพลันเปิดปากถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว “แล้วถ้าองค์ชายห้าไม่ยอมฟื้นเล่าพะยะค่ะ?”
“ไม่ยอมฟื้นอย่างนั้นหรือ?” ฮ่องเต้แค่นเสียงเบา ๆ “ก็ไม่ต้องฟื้นสิ ราชวงศ์อันยิ่งใหญ่ของเราจะเลี้ยงดูคนไร้ประโยชน์สักคนไม่ได้หรือไร?”
จ้าวเชียว “อย่าไปเลย ข้ายอมฟื้นแล้ว ข้ายอมแล้ว”
ฮ่องเต้ไม่อยากจะมองหน้าจ้าวเชียวอีกแม้แต่แวบเดียว ทุกคนจึงแยกย้ายกันไป เหลือเพียงองครักษ์มังกรทองที่คอยเฝาระวัง
