าวเชียว
อะไรกัน!
เมื่อเห็นภาพตรงหน้านี้ จ้าวเชียวและผู้คนข้างกายก็ต่างตกตะลึง ไม่ใช่ว่าคุณหนูสกุลเถียมีพรสวรรค์ด้านการค้าเหนือคนทั่วไป แต่พรสวรรค์ด้านวรยุทธ์อยู่ในระดับธรรมดาหรอกหรือ?
การลงมือครั้งนี้ได้แสดงพลังขั้นสูงสุดของผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนออกมา นี่จะเรียกว่าธรรมดาได้อย่างไร? แม้แต่ยอดฝีมือผู้โด่งดังในยุทธภพก็ยังอาจไม่ถึงขั้นนี้เลยด้วยซ้ำ
“องค์ชาย ระวัง!”
กองทหารองครักษ์ธรรมดาไม่อาจต้านทานการโจมตีด้วยความโกรธของผู้ฝึกยุทธขั้นสูงสุดได้ พ่อบ้านที่อยู่ด้านข้างได้ก้าวมาขวางหน้าจ้าวเชียวเอาไว้ ยกมือขึ้นปัดป้องการโจมตีครั้งนี้ ในขณะเดียวกัน หลังจากลงมือโจมตีแล้ว เถียซานเหนียงก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย นางรีบหนีออกนอกเรือนนั้นทันที หลังจากได้รับการปกป้อง จ้าวเชียวก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นเถียซานเหนียงกำลังจะหลบหนีไป เขาพลันตะโกนขึ้นทันที “จับตัวนางไว้! อย่าให้นางหนีไปเด็ดขาด!”
ในใจเขาก็รู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง โชคดีที่เถียซานเหนียงเผยพลังออกมาตั้งแต่แรก หากรอจนจับตัวนางได้แล้วค่อยลงมือ ถ้านางโจมตีเขาเช่นนี้ เกรงว่าเขาคงกลายเป็นศพในพริบตา แม้เถียซานเหนียงจะเดินเข้ามาในเรือนลึกพอสมควร แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธขั้นสูงสุดอย่างนางแล้ว การหลบหนีออกจากที่แห่งนี้ก็ใช้เวลาเพียงสิบกว่าลมหายใจเท่านั้น ทว่ายอดฝีมือรอบกายจ้าวเชียวมีมากกว่าที่นางคาดคิด
ในตอนที่นางวิ่งไปจวนจะถึงลานสุดท้ายก่อนจะพ้นจากเร