เมื่อเผชิญกับสายตาของบุรุษผู้นั้น สาวใช้ก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกระคนรู้สึกผิด ก่อนนางจะหันหน้าหนีไป ทันใดนั้นแววตาที่เปล่งประกายของบุรุษผู้นั้นก็ดับวูบลง เพราะเขาเข้าใจถึงการเลือกของสาวใช้แล้ว จากนั้นบุรุษที่เหลือพลังชีวิตเพียงน้อยนิดก็พลันทรุดฮวบลงทันที เมื่อเห็นภาพนั้นแล้วจ้าวเชียวก็แสยะยิ้ม “เจ้าดูตัวเองสิ เพื่อนางแล้วถึงกับต้องมาทนทุกข์ทรมานขนาดนี้ เพียงเพราะเด็ดดอกไม้เท่านั้น มันคุ้มค่าหรือ?”
บุรุษผู้นั้นนิ่งเงียบไม่ตอบ
“ปล่อยเขาลงมา” จ้าวเชียวเอ่ยสั่ง
“ครับ”
ไม่นานนักโซ่ตรวนที่พันธนาการบุรุษผู้นั้นไว้ก็ถูกปลด หลังจากนั้นร่างที่บาดเจ็บของเขาก็ทรุดฮวบลงกับพื้น หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น จ้าวเชียวก็ก้าวมาหยุดตรงหน้าบุรุษผู้นั้น เขาโยนแส้ยาวในมือลงตรงหน้าอีกฝ่าย แล้วจากนั้นก็พูดยุยงด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เจ้าเกลียดนางหรือไม่? หากเจ้าเกลียดนางก็จงหยิบแส้ขึ้นมาเฆี่ยนนางสิบที ถ้าเจ้าทำได้เจ้าจะมีชีวิตรอด”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งบุรุษและสาวใช้ที่ถูกจับตัวไว้ก็ต่างสั่นสะท้านไปตาม ๆ กัน ชายผู้นั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะค่อย ๆ ลุกขึ้นด้วยความหวาดกลัว เมื่อเห็นภาพนั้นแล้วจ้าวเชียวก็แย้มยิ้มอย่างสมใจ ทว่าในชั่วขณะถัดมา ชายผู้นั้นกลับรวบรวมเรียวแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมดวิ่งพุ่งชนโครงไม้ที่อยู่ด้านข้าง โครม!
พร้อมกับเสียงศีรษะฟาดและเลือดที่ไหลนอง ชายผู้นั้นก็กระแทกศีรษะเข้ากับเสาจนเสียชีวิตทั
