ึ้นมา คราวนี่สหายของนางก็ได้กลายเป็นน้องสาวอย่างแท้จริงเสียแล้ว หลังจากนั้นเถียซานเหนียงก็นึกถึงหมิงเยว่ สีหน้าพลันฉายแววซับซ้อนขึ้นมา หากตอนนี้นางได้รับการยอมรับจากหลี่เต้าให้เป็นคนรักในนามของหลี่ชิงเอ๋อร์ เช่นนั้นหมิงเยว่ก็ได้รับการยอมรับในฐานะนี้มาตั้งแต่ห้าปีก่อนแล้ว
หลังจากช่วยหลี่ชิงเอ๋อร์ห้ามหลี่เต้า ทันใดนั้นเถียซานเหนียงก็เอ่ยปากขึ้นมา “ท่านเตรียมจะจัดการเรื่องระหว่างท่านกับหมิงเยว่อย่างไร”
“เรื่องนี้…”
ในขณะที่หลี่เต้ายังไม่รู้จะตอบอย่างไร เถียซานเหนียงก็พลันพูดต่อทันที “ข้ามีวิธีหนึ่ง ไม่ทราบว่าพี่หลี่ยินดีจะฟังหรือไม่”
“วิธีอะไรหรือ”
เถียซานเหนียงเงยหน้าขึ้นพลางกล่าวตอบว่า “ก็ทำตามที่หนังสือพิมพ์เมืองหลวงบอกไว้”
หนังสือพิมพ์… นั่นก็คือ…
หลี่ชิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างประหลาดใจ “ซานเหนียง เจ้าคิดจะให้พี่ชายไปเกี้ยวหมิงเยว่หรือ?”
เถียซานเหนียงกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ชิงเอ๋อร์ เจ้าจะทิ้งหมิงเยว่ให้อยู่เพียงลำพังหรือ?”
หลี่ชิงเอ๋อร์ส่ายหน้า “แต่ก่อนพวกเราสัญญากันว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันไปชั่วชีวิต แล้วจะให้ทิ้งนางได้อย่างไร”
“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรากับพี่หลี่ หากไม่จัดการเรื่องระหว่างพวกเขาทั้งสองเสียก่อน ต่อไปพวกเราจะยังคงเป็นเพื่อนสนิทกันได้ดีหรือ?”
หลี่ชิงเอ๋อร์กล่าวด้วยสีหน้าตกใจ “ดังนั้นเจ้าถึงได้ใจกว้างยอมยกพี่ชายให้หรือ?”
เถียซานเหนียงกลอกตาใส่ “นี่ไม่ใช่กา
