็เช่นเดียวกัน ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งบุรุษที่ตนเองชื่นชอบจะเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของสหายสนิท อีกทั้งในวัยเด็กยังเคยรังเกียจเขาอีก ตอนนี้มันกลายเป็นประวัติศาสตร์อันมืดมิดไปเสียแล้ว
เมื่อเห็นเถียซานเหนียงถูกน้องสาวตนรังแก หลี่เต้าจึงก้าวออกมาพูดว่า “พอได้แล้ว หากพูดอีกระวังข้าจะตีเจ้า”
พี่ชายรักน้องสาวเป็นหน้าที่ของพี่ชาย แต่ก็เช่นเดียวกัน การสั่งสอนน้องสาวก็เป็นหน้าที่ของพี่ชายด้วย เมื่อได้ยินดังนั้นหลี่ชิงเอ๋อร์จึงหดคอลง นางแลบลิ้น
“มีภรรยาแล้วก็ล้มน้องสาว พี่ชายใจร้าย”
เมื่อเห็นหลี่เต้าทำท่าจะยกมือขึ้น หลี่ชิงเอ๋อร์ก็รีบวิ่งไปหลบหลังเถียซานเหนียงทันที
“พี่สะใภ้ เจ้าต้องปกปองขานะ”
“เจ้านี่มัน…”
เถียซานเหนียงมองหลี่ชิงเอ๋อร์ด้วยความขบขัน แต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไร เพราะความรู้สึกคุ้นเคยเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกเพลิดเพลินเช่นกัน ในตอนที่ยังเด็กนั้น ความจริงแล้วเถียซาน หมิงเยว่ และหลี่ชิงเอ๋อร์ไม่ได้สนิทสนมกันเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างนางกับหมิงเยว่นั้น แม้จะมีอายุใกล้เคียงกันแต่ทั้งคู่ล้วนไม่ใช่คนที่จะเข้าหาผู้อื่นก่อน แต่ก็เพราะหลี่ชิงเอ๋อร์เป็นคนที่เข้ากับผู้อื่นได้ง่ายเช่นนี้ จึงทำให้พวกนางทั้งสามคนสนิทสนมกันในที่สุด
แม้ทั้งสามคนจะดูเหมือนสหายสนิท แต่เถียซานเหนียงและหมิงเยว่ที่เติบโตเร็วกว่า พวกนางมองหลี่ชิงเอ๋อร์เป็นน้องสาว คอยดูแลเอาใจใส่อย่างดี เมื่อนึกถึงตรงนี้สีหน้าของเถียซานเหนียงก็แดงก่ำข
